پيشگام سفيانى است ، و البته لازم نيست زمان او متّصل به زمان خروج سفيانى باشد ،
و ممكن است پيشتر ظهور كند .
از اين رو انطباق رفيق سفيانى را بر زرقاوى ترجيح داديم ، زيرا تا كنون تنها شخصى بوده كه براى آوردن سر شيعه ، يك هزار دلار ميپرداخته است ! روايت صحيحى كه سخن از خروج شخصى مصرى و يمانى پيش از سفيانى و در خطّ او ميراند - كه ترجيح با آن است كه الظواهرى مصرى و بن لادنِ يمنى باشند - نيز ميتواند آن را تأييد كند .
البته برخى هم احتمال دادهاند كه شخص منظور ، همان سفيانى باشد و نه شخصى ديگر . ( 1 )
ضعف گزارشى كه ميگويد سفيانى وارد ايران ميشود
الفتن 1 / 308 از ارطاة نقل ميكند : « سفيانى وارد عراق ميشود . سه روز در آن اسير ميگيرد و شصت هزار نفر از اهالى آن را به قتل ميرساند . او هجده شب در آن درنگ ميكند و به تقسيم اموال آن ميپردازد . وى پس از جنگ با روم و ترك در قرقيسيا وارد مكه ميشود . سپس در مركزشان رخدادى واقع ميشود . از اين رو گروهى از آنان راهى خراسان ميشوند . لشكريان سفيانى ميآيند و دژها را فرو ريخته وارد كوفه ميشوند و اهل خراسان را
طلب ميكنند .
در خراسان گروهى آشكار ميشوند كه به سمت مهدى فرا ميخوانند .
سفيانى لشكرى به مدينه گسيل ميكند ، و گروهى از خاندان پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) را دستگير و به
كوفه ميآورد .
در ادامه مهدى و منصور از عراق ميگريزند ، و سفيانى در جستجوى آنان ميفرستد . چون آن دو به مكه ميرسند ، لشكر سفيانى در بيداء فرود آمده و زمين آنان را فرو ميبلعد . مهدى هم به مدينه ميآيد و كسانى را كه از بنى هاشم در آنجا در بند هستند ، نجات ميدهد .
پرچمهاى سياه هم بر آب فرود ميآيند . چون خبر آنان به ياران سفيانى كه در عراقند
هامش
( 1 ) . سبب اين احتمال آن است كه راوى يعنى عمر بن ابان ، ترديد دارد كه كداميك در سخن امام ( عليه السلام ) آمده است ، سفيانى يا رفيق وي . م