حكومت بنى فلان زائل ميشود . بدان ! آنكه آن را منهدم ميكند ، آن را نخواهد ساخت . » ( 1 ) ارشاد / 360 همين را روايت ميكند و در آن ، اين عبارت نيز آمده است : « هنگام زوال آن حكومت ، قائم ( عليه السلام ) خروج ميكند . » غيبت شيخ طوسى / 283 از اصبغ بن نباته روايت ميكند : « اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) به مسجد كوفه رسيدند ، و بناى آن با سفال ، گچ و گل بود . ايشان فرمودند : واى بر آنكه تو را منهدم كند ، واى بر كسى كه به ويران ساختن تو كمك كند ، واى بر آنكه تو را با پخته بنا كند كه قبلهى نوح را تغيير ميدهد ، خوشا به حال آنكه انهدام تو را در كنار قائم اهلبيت من شاهد باشد ، آنان خوبان امّت در كنار ابرار عترت هستند . » نگارنده : اين نشانه واضح ، و روايت صريح در آن است كه به ظهور حضرت مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) اتّصال دارد .
فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 629
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص٦٢٩
يكى از امورى كه در روايات ظهور به وضوح به چشم ميخورد ، خلأ امنيتى و درگيريهاى داخلى در عراق و حجاز است ، و ميفهماند كه سستى نظام حكومتى در اين دو منطقه شرطى از شرائط ظهور ميباشد .
در روايات آمده كه عراق ، پيش از ورود امام ( عليه السلام ) به سه گروه تقسيم ميشود ، در روايت ارشاد / 362 از امام باقر ( عليه السلام ) آمده است : « مهدى وارد كوفه ميشود . آنجا سه پرچم خواهند بود كه با يكديگر اختلاف دارند . كوفه براى ايشان آرام ميگردد . ايشان ميآيد و بر فراز منبر قرار ميگيرد ، از شدّت گريه مردم نميفهمند چه ميفرمايد . . . »
مقصود از كوفه در اين حديث و امثال آن عراق است .
سفيانى حاكم سوريه است . از او درخواست ميكنند قواى خود را به عراق و حجاز بفرستد و در طرف مقابل امام ( عليه السلام ) باشد .
با اين حساب ، لشكر سفيانى در احاديث دوران امام مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) ، لشكر سورى است كه براى
هامش
( 1 ) . و نيز غيبت شيخ طوسى / 271