سپس اندكى مكث كرده فرمودند : نه ، بلكه چون كسى است كه در كنار ايشان جنگيده است ، در ادامه فرمودند : نه ، به خدا سوگند چون كسى است كه در كنار رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) به شهادت رسيده است . » محاسن / 173 از علاء بن سيابه : « امام صادق ( عليه السلام ) فرمودند : كسى از شما كه بر امر [ امامت ] ما بميرد ، به منزله‌ى كسى است كه خيمه‌اش را در آستانه‌ى [ خيمه‌ى ] قائم ( عليه السلام ) زده باشد ، بلكه چون كسى است كه با شمشيرش در كنار ايشان ضربه مي‌زند ، بلكه همسان كسى باشد كه در كنار ايشان به شهادت رسيده است ، بلكه به منزله‌ى كسى است كه در كنار پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) شهيد شده است . » ( 1 ) كافى 1 / 371 و مشابه آن / 372 نقل مي‌كند : « فضيل بن يسار گويد : از امام صادق ( عليه السلام ) درباره‌ى اين آيه سؤال كردم : يَوْمَ نَدْعُو كُلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ ، ( 2 ) روزى كه هر گروهى را با پيشوايشان فرا مي‌خوانيم ، فرمودند : اى فضيل ! امام خود را بشناس كه چون او را شناختى پيش افتادن يا تأخير اين امر به تو زيانى نخواهد رساند . كسى كه امامش را بشناسد سپس پيش از آنكه صاحب اين امر قيام كند بميرد ، به منزله‌ى كسى است كه در لشكر ايشان نشسته باشد . نه ، بلكه مانند كسى كه زير بيرق ايشان نشسته باشد . برخى از اصحاب اين گونه روايت مي‌كنند : به مانند كسى است كه در كنار رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) به شهادت رسيده است . »