فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 481

سامان دهد ، اين مرجئه ( 1 ) مي‌گويند : چه اشكالى دارد كه ما بر همين اعتقاد باشيم و زمانى كه آنچه شما اعتقاد داريد فرا رسيد ما و شما [ در اعتقاد ] با هم مساوى باشيم ؟ ايشان فرمودند : اى عبد الحميد ! راست گفته‌اند ، كسى كه توبه كند خدا توبه‌اش را مي‌پذيرد و آنكه نفاق [ خود ] را مخفى دارد البته خدا خوارش گرداند ، و كسى كه امر ما را اظهار كند ( 2 ) خداوند خونش را بريزد ، خداوند آنان را بر اسلام ذبح مي‌كند ، همان گونه كه قصّاب گوسفندش را ذبح مي‌كند . عرضه داشتم : يعنى آن روز ما با آنان مساوى هستيم ؟ فرمودند : نه ، شما آن روز عزّتمندان و حاكمان زمين هستيد ، و جز اين [ كه شما را برتر دانيم ] در دين بر ما جايز نيست . عرضه داشتم : اگر پيش از آنكه قائم ( عليه السلام ) را دريابم از دنيا رفتم چه ؟ فرمودند : هر كس از شما بگويد : اگر قائم آل محمد را درك كنم او را يارى خواهم رساند ، مانند كسى است كه با شمشيرش در كنار او نبرد كرده باشد و شهادت در ركاب او دو شهادت است . » غيبت شيخ طوسى / 206 از جابر جعفى روايت مي‌كند : « به امام باقر ( عليه السلام ) گفتم : فرج شما چه زمان خواهد بود ؟ فرمودند : هيهات ، هيهات ، فرج ما واقع نمي‌شود مگر بعد از آنكه غربال شويد ، آنگاه [ دوباره ] غربال شويد ، سپس [ ديگر باره ] غربال گرديد - و سه بار اين را فرمودند - تا خداوند تعالى تيرگى را ببرد و خالص آن را باقى گذارد . » غيبت نعمانى / 205 از ابو بصير از امام باقر ( عليه السلام ) نقل مي‌كند : « به خدا سوگند جداسازى شويد ، به خدا قسم مورد آزمون قرار گيريد ، و به خدا سوگند همان گونه كه زؤان ( 3 ) را از گندم غربال كنند شما نيز غربال خواهيد شد . »