آتشى نرسيده باشد - روشنى بخشد . روشنى بر روى روشنى است . خدا هر كه را بخواهد با نور خويش هدايت ميكند ، و اين مثلها را خدا براى مردم ميزند و خدا به هر چيزى داناست ؛ چراغدان رسولخدا ( صلى الله عليه وآله ) است ، چراغ وصى [ حضرت امير ] و اوصياء ( عليهم السلام ) ، شيشه فاطمه ( عليها السلام ) است و درخت خجسته پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) ، و ستارهى درخشان قائم منتظَر ( عليه السلام ) است كه زمين را از عدل آكنده ميسازد . »
توحيد صدوق / 158 از عيسى بن راشد روايت ميكند كه امام باقر ( عليه السلام ) دربارهى همين آيه فرمودند : « چراغدان نور دانش در سينهى پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) است .
الْمِصْبَاحُ فِي زُجَاجَةٍ ؛ شيشه ، سينهى حضرت امير ( عليه السلام ) است كه دانش پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) به ايشان منتقل شد .
الزُّجَاجَةُ كَأَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّي يُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبَارَكَةٍ ؛ آن نور است .
لا شَرْقِيَّةٍ وَلا غَرْبِيَّةٍ ؛ نه يهودى است و نه نصراني .
يَكَادُ زَيْتُهَا يُضِئُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ ؛ نزديك است عالمِ از آل محمد ( عليهم السلام ) پيش از آنكه از او سؤال شود به دانش پاسخ دهد .
نُورٌ عَلَى نُورٍ ؛ امامى كه [ از جانب خدا ] با نور علم و حكمت پس از امام [ پيشين ] از
آل محمد ( عليهم السلام ) تأييدشده است ، كه از زمان آدم چنين بوده و تا قيامت نيز چنين خواهد بود . اينان اوصيائى هستند كه خداوند عزوجل آنان را جانشينان خود در زمين و حجج بر بندگانش قرار داده است ، و هيچ دورانى از يكى از ايشان خالى نميشود . »
14 . شمشيرى از جدّش عبدالمطلب ( عليه السلام ) براى او ذخيره شده است
كافى 4 / 220 از حسن بن راشد از امام كاظم ( عليه السلام ) : « هنگامى كه عبدالمطلب زمزم را
حفر كرد و به قعر آن رسيد ، از گوشهاى از چاه بوى نامطبوعى به مشامش رسيد كه او را به ستوه آورد ، اما حاضر نشد برگردد ولى پسرش حارث برگشت . او به حفر ادامه داد و بسيار كند ، تا آنكه در قعر آن با چشمهاى روبرو شد كه بوى مشك از آن متصاعد بود ، سپس به اندازهى يك ذراع حفر كرد كه خواب او را در ربود .