المحكم و المتشابه / 112 از تفسير نعمانى از اسماعيل بن جابر روايت مي‌كند : « امام صادق ( عليه السلام ) حديثى طولانى از اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) نقل كردند كه در آن سؤالاتى از آيات و احكام قرآن آمده بود ، اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) فرموده بودند : اما ردّ بر منكر رجعت اين سخن خداى عزيز و جليل است : وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً مِمَّنْ يُكَذِّبُ بِآياتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ ، ( 1 ) و آن روز كه از هر امّتي ، گروهى از كسانى را كه آيات ما را تكذيب كرده‌اند محشور مي‌گردانيم ، پس آنان نگاه داشته مي‌شوند ؛ يعنى به دنيا ، ولى حشر آخرت اين فرموده‌ى خداى عزوجل است : وَحَشَرْنَاهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً ، ( 2 ) و ما آنان را گرد مي‌آوريم و هيچ يك را فرو گذار نمي‌كنيم . و سخن خداى سبحان : وَحَرَامٌ عَلَى قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَاهَا أَنَّهُمْ لا يَرْجِعُونَ ، ( 3 ) و بر [ مردم ] شهرى كه آن را هلاك كرده‌ايم ، بازگشتشان حرام است ؛ در رجعت [ بازگشت آنان حرام ] است ، اما در قيامت باز مي‌گردند . و نيز : وَإِذْ أَخَذَ اللهُ مِيثَاقَ النَّبِيِّينَ لَمَا آتَيْتُكُمْ مِنْ كِتَابٍ وَحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَلَتَنْصُرُنَّهُ ، ( 4 ) و [ ياد كن ] هنگامى را كه خداوند از پيامبران پيمان گرفت كه هرگاه به شما كتاب و حكمتى دادم ، سپس شما را فرستاده‌اى آمد كه آنچه را با شماست تصديق كرد ، البته به او ايمان بياوريد و حتماً ياريش كنيد ؛ اين امر تنها در رجعت به وقوع خواهد پيوست . همچنين است خطاب خدا به امامان و وعده‌ى نصرت به ايشان ، و انتقام از دشمنانشان ، خداى سبحان مي‌فرمايد : وَعَدَ اللهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الأرض كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي لايُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً ، ( 5 ) خدا به كسانى از شما كه ايمان آورده و كارهاى شايسته