دلائل الامامة / 247 از مفضل بن عمر از امام صادق ( عليه السلام ) روايت مي‌كند : « هنگامى كه قائم ما قيام كند ، خداوند تمامى آزار دهندگان مؤمنين در زمان خودشان را - با همان صورتى كه داشتند - به ميان آنها برمي‌گرداند ، تا مؤمنان از آنها انتقام گيرند . » تفسير قمى 2 / 65 از معاوية بن عمار روايت مي‌كند : « از امام صادق ( عليه السلام ) درباره‌ى اين آيه پرسيدم : وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً ، ( 1 ) و هر كس از ياد من دل بگرداند ، در حقيقت زندگى تنگى خواهد داشت ، ايشان فرمودند : به خدا اينان ناصبيان هستند ، عرض كردم : فدايت شوم ، ما اينان را مي‌بينيم كه در عمر طولانى خود در رفاه و راحتى زندگى مي‌كنند تا بميرند ، فرمودند : به خدا كه اين امر در رجعت است . . . » همان 2 / 170 : « وَلَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذَابِ الأَدْنَى دُونَ الْعَذَابِ الأَكْبَرِ ، ( 2 ) و قطعاً غير از آن عذاب بزرگتر ، از عذاب نزديكتر [ نيز ] به آنان مي‌چشانيم ؛ عذاب نزديكتر ، عذاب رجعت و با شمشير است . لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ، اميد كه آنها بازگردند ؛ در رجعت بازمي‌گردند تا عذاب شوند . » مختصر البصائر / 17 از امام باقر ( عليه السلام ) نقل مي‌كند : « در مورد آيه‌ي : حَتَّى إِذَا فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَاباً ذَا عَذَابٍ شَدِيدٍ ، ( 3 ) تا وقتى كه درى از عذاب دردناك بر آنان گشوديم ، فرمودند : آن على بن ابى طالب ( عليه السلام ) است ، آن هنگام كه در رجعت بازگردد . » همان / 21 از ابو بصير روايت مي‌كند : « حضور امام صادق ( عليه السلام ) رسيدم و عرضه داشتم : ما مي‌گوييم كه عمرو بن ذر نمي‌ميرد تا آنكه با قائم آل محمد ( عليهم السلام ) بجنگد . فرمودند : مَثَل ابن ذر مثل مردى است در بني‌اسرائيل كه او را عبد ربه مي‌گفتند و يارانش را به گمراهى مي‌خواند ، و مرد . يارانش به قبر او پناه مي‌آوردند و در كنار آن گفتگو مي‌كردند كه يكباره از قبر بيرون آمد و خاك از سر مي‌رفت و به آنها چنين و چنان گفت . » نگارنده : عمرو بن ذر همدانى داستان سرايى است كه به ريش بلند شهرت داشته است . وى به بنى عباس تقرّب مي‌جست و براى لشكريان آنان داستان‌ها مي‌گفت و آنان را بر قيام تحريك