فرستاد ، او گفت : اى اسماعيل ! من اسطاطائيل فرشتهى عذاب هستم ، پروردگار عزّت مرا نزد تو فرستاده تا قومت را - اگر خواستى - به انواع عذاب معذّب گردانم .
اسماعيل گفت : نيازى بدان ندارم ، خدا وحى كرد : اى اسماعيل ! پس حاجتت چيست ؟ عرضه داشت : پروردگار من ! تو براى خود به ربوبيت ، براى محمد به نبوت و براى جانشينانش به ولايت ميثاق گرفتي ، و به بهترين خلق خود خبر دادى كه امتش با حسين بن علي ( عليه السلام ) پس از پيامبرشان چه خواهند كرد ، و به حسين ( عليه السلام ) وعده دادى كه او را به دنيا بازگردانى تا خود از كسانى كه با وى چنين كردند انتقام گيرد ، درخواست من از تو - پروردگارم ! - آن است كه مرا به دنيا بازگردانى تا از كسانى كه با من چنين كردند انتقام گيرم ، همانسان كه حسين ( عليه السلام ) را بازميگرداني .
پس خداوند اسماعيل بن حزقيل را بدان وعده داد ، و او با امامحسين ( عليه السلام ) رجعت ميكند . »
رجعت ، پارهاى از تأويلى كه مردم به دانش آن احاطه ندارند
تفسير عياشى 2 / 122 از حمران نقل ميكند : « از امام باقر ( عليه السلام ) در مورد امور مهمى چون رجعت و ديگر مسائل سؤال كردم ، فرمودند : اين امرى كه دربارهاش از من سؤال ميكنيد ، زمانش نرسيده است ، خداوند ميفرمايد : بَلْ كَذَّبُوا بِمَا لَمْ يُحِيطُوا بِعِلْمِهِ وَلَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيلُهُ ، ( 1 ) بلكه چيزى را دروغ شمردند كه به علم آن احاطه نداشتند و هنوز تأويل آن برايشان نيامده است . »
مردم در رجعت ، حقيقت را به عيان ميبينند
التنزيل و التحريف سيارى / 70 از ابوعبد الله بن نجيح يمانى نقل ميكند : « از امام صادق ( عليه السلام ) دربارهى اين آيه سؤال كردم : لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ ، ( 2 ) در همان روز است كه از نعمت پرسش خواهيد شد ، فرمودند : نعمتى كه خدا بر شما عطا كرد ، محمد و آل محمد ( صلى الله عليه وآله ) هستند .
هامش
( 1 ) . سورهى يونس / 39
( 2 ) . سورهى تكاثر / 8