آيات اميرالمؤمنين و ائمه ( عليهم السلام ) هستند ، هنگامى كه رجعت كنند دشمنانشان با ديدنشان آنها را مي‌شناسند . دليل بر اينكه آيات ائمه ( عليهم السلام ) هستند فرمايش اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) است : به خدا قسم خدا نشانه‌اى بزرگتر از من ندارد . پس چون به دنيا بازگردند ، دشمنانشان در دنيا آنها را خواهند شناخت . » مختصر البصائر / 28 از سليمان ديلمى روايت مي‌كند : « از امام صادق ( عليه السلام ) در مورد اين آيه سؤال كردم : إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنْبِيَاءَ وَجَعَلَكُمْ مُلُوكاً ، ( 1 ) آنگاه كه در ميان شما پيامبرانى قرار داد ، و شما را پادشاهانى ساخت ، فرمودند : [ مقصود از ] پيامبران ، رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) ، ابراهيم ، اسماعيل و نسل او ( عليهم السلام ) هستند ، و پادشاهان ائمه ( عليهم السلام ) . عرضه داشتم : چه مُلكى به شما عطا شده ؟ فرمودند : مُلك بهشت و ملك رجعت . »

كامل الزيارات / 65 از بريد بن معاويه‌ى عجلى روايت مي‌كند : « خدمت امام صادق ( عليه السلام ) عرض كردم : اى پسر رسول‌خدا ! براى من درباره‌ى اسماعيلى كه خدا در كتابش اينچنين از او ياد مي‌كند بفرماييد : وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِسْمَاعِيلَ إِنَّهُ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُولاً نَبِيّاً ، ( 2 ) و در اين كتاب از اسماعيل ياد كن ، زيرا او درست وعده و فرستاده‌اى پيامبر بود ؛ آيا اسماعيل بن ابراهيم ( عليه السلام ) است ، چون مردم مي‌پندارند وى همان پسر ابراهيم ( عليه السلام ) است ؟ فرمودند : اسماعيل [ پسر ابراهيم ( عليه السلام ) ] پيش از ابراهيم از دنيا رفت ، و ابراهيم حجت قائم خدا و صاحب شريعت بود ، با اين حساب اسماعيل [ اگر پسر وى باشد ] به سوى چه كسى فرستاده شده است ؟ عرض كردم : فدايت گردم ، پس مقصود كيست ؟ فرمودند : او اسماعيل بن حزقيل نبي ( عليه السلام ) است ، خداوند او را به سوى قومش مبعوث كرد ، ولى آنها او را تكذيب كردند ، كشتند و پوست صورتش را كندند . خداوند بر آنان غضب كرد و اسطاطائيل فرشته‌ى عذاب را نزد او