تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إيضاح الكفاية (فارسى) — صفحة 276

مساهمون:

ص٢٧٦
شرح
آيا اگر شرط نماز ، طهارت واقعيّه يا احراز طهارت باشد ، ثمره‌اى هم دارد ؟ آرى . اگر طهارت واقعيّه ، شرط نماز باشد ، بعد از علم به نجاست لباس بايد نماز را اعاده نمود ولى چنانچه احراز طهارت ، شرط نماز باشد ، - و ما آن را احراز كرده باشيم - و بعد از نماز ، علم به نجاست ، محقّق شود در اين صورت ، اعادهء نماز واجب نيست . سؤال : از چه راههائى مىتوان طهارت را احراز نمود ؟ جواب : ممكن است از طريق استصحاب طهارت « 1 » ، قاعدهء طهارت « 2 » ، بيّنه و غيره ، طهارت را احراز نمائيم . بنابراين اگر احراز طهارت ، براى نماز شرطيّت داشته باشد ، تعليل مذكور در روايت ، صحيح است و اشكال مستشكل ، دفع مىشود زيرا زراره از امام ( ع ) سؤال كرده كه : علّت عدم لزوم اعاده چيست ؟ امام ( ع ) هم فرموده‌اند : چون شرط نماز - احراز طهارت - حاصل شده است . سؤال : چگونه احراز طهارت حاصل شده بود ؟ جواب : به‌وسيلهء استصحاب طهارت آن را احراز كرديم بنابراين ، استصحاب طهارتى را كه ما از كلام امام ( ع ) استفاده كرديم ، برگشتش به اين است كه : كانّ امام ( ع ) خواسته‌اند بيان كنند كه از طريق استصحاب هم مىتوان طهارت را احراز نمود فكر نكنيد كه احراز طهارت فقط از طريق قاعدهء طهارت يا بيّنه و شهادت است . خلاصه : اگر احراز طهارت براى نماز شرطيّت داشته باشد ، تعليل امام ( ع ) براى
هامش
( 1 ) - درصورتىكه قبلا يقين به طهارت داشته باشيم . ( 2 ) - اگر قبلا يقين به طهارت نداشته‌ايم .