شرح
اصابت نجاست پيدا كردهام ، معنايش اين است كه قبل الاصابة لباسم طاهر بوده است ولى اكنون مظنّه پيدا كردهام كه نجاستى به لباسم اصابت نموده ، و امام ( ع ) به او فرمودند :
« لانّك كنت على يقين . . . » ، تو يقين به طهارت داشتى و سپس در طهارت شك نمودى و نبايد يقين را بهوسيلهء شك نقض كنى و اين مطلب كاملا منطبق با مدّعاى ما و حجّيّت استصحاب است .
امّا اگر روايت ، ناظر به قاعدهء يقين باشد ، امام ( ع ) فرمودهاند « لانّك كنت على يقين . . . » تو يقين به طهارت داشتى .
سؤال : چه زمانى زراره يقين به طهارت داشته است ؟
جواب : زراره دنبالهء « فان ظننته . . . » جملهء ديگرى را هم بيان كرده است كه :
« فنظرت فلم أر شيئا » ، من دقّت كردم ولى چيزى در لباسم نيافتم ، يعنى بعد از ظنّ به اصابت ، تفحّص نمودم و نجاستى در لباسم نيافتم و يقين به طهارت پيدا كردم - يقين مذكور بعد از ظنّ به اصابت و تفحّص ، حاصل شده است -
سؤال : زراره چه زمانى در طهارت شك نموده است ؟
جواب : در كلام زراره در اين زمينه چيزى وجود ندارد و ما بايد خودمان جملهاى به آن اضافه كنيم و بگوئيم وقتى زراره گفته است « فنظرت فلم أر شيئا » معنايش اين است كه او يقين به طهارت پيدا كرده است و بعد هم شكّى در همان متعلّق يقين برايش پيدا شده - شك كرده است كه آيا يقين به طهارتش درست بوده است يا نه - و امام ( ع ) در جواب سؤال او فرمودهاند :
« تغسله و لا تعيد الصّلاة قلت لم ذلك قال لانّك كنت على يقين من . . . » طبق بيان اخير ، سؤال سوّم زراره و جواب امام ( ع ) ارتباطى به استصحاب ندارد بلكه ناظر به