إيضاح الكفاية (فارسى) — صفحة 169
جارى نمىشود . جواب : وجوب اجتناب از يك ظرف ، مترتّب بر اين است كه ظرف ديگر ، واقعا نجس نباشد نه اينكه ظرف ديگر به حسب حكم ظاهرى ، وجوب اجتناب نداشته باشد و ظاهرا نجس نباشد بهعلاوه احد الإناءين خصوصيّتى ندارد كه نسبت به آن ، اصل برائت را جارى كنيم بلكه اگر بخواهيد اصل برائت را جارى نمائيد بايد در هر دو ظرف ، تمسّك به برائت كنيد و مىدانيم كه اجراء برائت ، نسبت به هر دو ظرف و عدم لزوم اجتناب از هر دو ظرف مستلزم معارضه و مخالفت با علم اجمالى است . قوله : « ثانيهما ان لا يكون موجبا للضّرر على آخر » . [ شرط دوم : جريان اصل برائت نبايد باعث ضرر ، نسبت به فرد ديگرى شود ] 2 - شرط ديگرى كه فاضل تونى ( ره ) براى جريان اصالة البراءة ، ذكر كرده ، اين است كه : جريان اصل برائت نبايد باعث ضرر ، نسبت به فرد ديگرى شود و ايشان امثلهاى هم در اين مورد بيان كردهاند از جمله : اگر كسى پرندهاى را در قفس نگهدارى نموده ، چنانچه فردى درب آن قفس را باز نمايد و پرنده ، خودش از قفس ، فرار كند در اين صورت اگر بخواهيم اصل برائت جارى نمائيم و بگوئيم آن فرد ، ضمانتى نسبت به مالك پرنده ندارد ، اينجا جريان اصل برائت ، مستلزم ضرر ، نسبت به صاحب حيوان است لذا مىگوئيم اصل برائت جريان پيدا نمىكند . مثال ديگر : اگر فردى حيوانى داشته باشد و ما آن شخص را نگه داريم و در نتيجه ، حيوانش فرار نمايد ، در اينجا چنانچه بخواهيم برائت ، جارى نمائيم و بگوئيم ضمانتى نسبت به مالك حيوان نداريم ، جريان برائت ، باعث اضرار به صاحب حيوان مىشود لذا مىگوئيم برائت جارى نمىشود . خلاصه يكى از شرائط جريان اصالة البراءة اين است كه مستلزم ضرر به فرد