تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إيضاح الكفاية (فارسى) — صفحة 165

مساهمون:

ص١٦٥
شرح
ثبت و ضبط مىگردد . 3 - مرحلهء فعليّت : بعد از مرحلهء انشا ، مرحلهء بعث و زجر است و حكم به مرحلهء تحريك بر انجام ( در واجبات در خارج ) و تحريك بر اجتناب ( در محرّمات در خارج ) مىرسد كه مرحوم آقاى آخوند اين مرحله را به دو مرتبه تقسيم مىكنند . الف - مرحلهء فعليّت تعليقيّه يا به تعبير ديگر مرحلهء فعليّت لو علم : حكم از مرحلهء انشا به مرحله اجرا گذاشته مىشود لكن در اين مرحله يك قيد وجود دارد و قيدش اين است كه اگر مكلّف از راه قطعى يا از طريقى كه به منزلهء قطع است اطّلاع برآن حكم پيدا كرد ، بايد آن حكم را اجرا كند يعنى بعث و زجرش معلّق است - مثل اكرم زيدا إن جاءك . ب - مرحلهء فعليّت حتميّه : همان‌طور كه گفتيم اگر آن قيد حاصل شد ، فعليّت تعليقيّه به فعليّت حتميّه مىرسد . آن‌وقت بايد برطبق آن حكم عمل نمود . 4 - مرحلهء تنجّز : بعد از مراحل فوق حكم به مرحلهء تنجّز مىرسد يعنى اگر مخالفتى با آن بشود مكلّف عذرى ندارد و خداوند مىتواند او را عقاب نمايد بنابراين مرحوم آقاى آخوند مجموعا در احكام ، پنج مرحله درست كردند . 1 - مرحلهء اقتضا 2 - مرحلهء انشا 3 - مرحلهء فعليّت تعليقيه 4 - مرحلهء فعليّت حتميّه 5 - مرحلهء تنجّز .

امّا جواب اشكال

آن حرمت واقعيّه ، مرحلهء انشا را گذرانده است و به مرحلهء فعليّت تعليقيّه ( لو علم ) رسيده است يعنى معلّق عليه آن حاصل نشده است زيرا كسى بدليل اصالة الاباحه رجوع مىكند كه علم به حرمت شرب تتن پيدا نكرده است و دليل اصالة الاباحه شامل فرد عالم نمىشود و مخصوص جاهل و شاك مىباشد بنابراين در نفس نبى يا امام اين معنى منقدح شده است كه يك مصلحتى در خود اين تعليق ، ترخيص و اباحه هست و در نفس امام و نبى ، زجر صراحتى و تحريم صراحتى كه نسبت به شرب خمر در مورد جاهل تحقّق