نكاح : آميزش هنگام غروب آفتاب تا زوال شفق مكروه است . 5
1 . مفتاح الكرامة 3 / 45 - 46 * 2 . الحدائق الناضرة 6 / 326 ؛ جواهر الكلام 7 / 306 ؛ العروة الوثقى 2 / 251 و 262 * 3 . الحدائق الناضرة 6 / 220 ؛ جواهر الكلام 7 / 186 * 4 . جواهر الكلام 16 / 365 ؛ العروة الوثقى 3 / 629 * 5 . جواهر الكلام 29 / 55 ؛ العروة الوثقى 5 / 490 .
شفقت
شفقت دلسوزى و مهربانى .
عنوان ياد شده به مناسبت در بابهاى اجتهاد و تقليد ، طهارت ، امر به معروف و نكاح به كار رفته است .
تسلّى دادن صاحبان مصيبت و اظهار شفقت و همدردى با آنان ، هرچند تا حدّى توأم با مبالغه باشد ، مستحب است ؛ 1 چنان كه شفقت فرزند نسبت به پدر و مادر ، 2 عالِم نسبت به متعلّم ، 3 شوهر نسبت به همسر 4 و پدر و مادر نسبت به دختر ، بيشتر از پسر 5 استحباب دارد .
مستحب است كسى عهده دار امور بيمار گردد كه نسبت به او شفقت و دلسوزى بيشترى دارد . 6
( - - - ) رأفت )
1 . كشف الغطاء 2 / 302 * 2 . وسائل الشيعة 16 / 338 ؛ ثواب الأعمال / 133 * 3 . النور الساطع 2 / 569 * 4 . تذكرة الفقهاء ( ق ) 2 / 569 * 5 . وسائل الشيعة 21 / 367 * 6 . نهاية الإحكام 2 / 211 .
شفيع
- - - ) شفعه
شقاق
شِقاق اختلاف و دشمنى ميان زن و شوهر .
واژهء شقاق كه از قرآن گرفته شده ، 1 بر وزن فِعال از شِق به معناى ناحيه ( منطقه ) مىباشد و از آنجا كه زن و شوهر در پى بروز اختلاف و ناسازگارى ميان آنان گويا هر كدام در ناحيهاى غير ناحيهء ديگرى قرار مىگيرد ، از اختلاف و دشمنى آن دو با يكديگر ، به شقاق تعبير شده است . ممكن است شقاق از شِق به معناى تفرق و جدايى باشد . 2 برخى گفتهاند : شقاق در عرف شرع عبارت است از اختلاف و دشمنى هر يك از زوجين نسبت به ديگرى ، به گونهاى كه نه بر زندگى مصالحه كنند و نه بر جدايى از يكديگر . 3 از احكام عنوان ياد شده در باب نكاح سخن گفتهاند .