برخى گفتهاند : اگر اصل سجود ( مسماى آن ) فاقد طمأنينه باشد ، نماز باطل است ؛ هرچند ترك آن از روى سهو باشد ؛ اما اگر طمأنينه از روى سهو تنها در حال ذكر ترك شود نه در اصل ( مسماى ) سجود ، نماز صحيح است . 32
7 . بقاى اعضاى هفت گانه بر زمين تا پايان ذكر . بنابر اين ، چنانچه در حال ذكر و از روى عمد يكى از آنها را از زمين بردارد ، نماز باطل مىشود و اگر از روى سهو باشد ، بايد آن عضو را بر زمين بگذارد و ذكر را دوباره بگويد . البته از زمين برداشتن اعضا جز پيشانى در غير حال ذكر اشكال ندارد . 33
8 . سر برداشتن از سجدهء نخست و راست نشستن با طمأنينه . ترك عمدى آن موجب بطلان نماز است . 34
سجده گاه : چيزى كه بر آن سجده مىشود بايد از جنس زمين باشد يا آنچه از زمين مىرويد ، به شرط آنكه خوردنى و پوشيدنى نباشد . بنابر اين ، در غير حال ضرورت و تقيّه ( - - - ) تقيّه ) سجده بر غير زمين يا خوردنيها و پوشيدنيهاى روييده از زمين ، صحيح نيست ؛ 35 مگر پنبه و كتان كه جواز سجده بر آن دو ، اختلافى است و ديدگاه مشهور عدم صحّت سجده بر آن دو است . قول مقابل مشهور ، كراهت سجده بر آن دو است . 36
فقها قائل به صحّت سجده بر كاغذ شدهاند ؛ ليكن در اينكه سجده بر آن مطلقا صحيح است ؛ هرچند از چيزى كه سجده بر آن صحيح نيست ساخته شده باشد يا اينكه صحّت منوط به ساختن آن از گياه است و يا علاوه بر آن ، منوط به اين است كه گياه خوردنى و پوشيدنى نباشد ، در مسئله سه قول مطرح است . بنابر قول نخست ، سجده بر كاغذ گرفته شده از غير گياه ، همچون كاغذ تهيه شده از ابريشم صحيح است ؛ ليكن بنابر قول دوم ، صحيح نخواهد بود و لازم است مادّهء كاغذ گياه باشد ؛ هرچند خوردنى يا پوشيدنى ؛ مانند پنبه و كتان ؛ اما بنابر قول سوم ، سجده بر كاغذ گرفته شده از پنبه و كتان نيز صحيح نخواهد بود و تنها بر كاغذى صحيح است كه مادّهء آن گياه غير خوردنى و پوشيدنى باشد . 37
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 404
مساهمون: موسسه دائرة المعارف فقه اسلامى بر مذهب اهل بيت ( ع )
ص٤٠٤