اين سوره در پى سورهء لقمان آمده و متصل به آن است ، از آن به « سجدهء لقمان » تعبير شده تا با آن سوره اشتباه نشود . 2
( - - - ) آيات سجده )
1 . المقنع / 40 ؛ المقنعة / 52 ؛ الخلاف 1 / 100 ؛ البيان / 172 ؛ تذكرة الفقهاء 1 / 235 * 2 . مرآة العقول 8 / 402 و 407 ؛ مصباح المنهاج ( الطهارة ) 3 / 422 ؛ مصباح الفقيه 3 / 282 .
سجدههاى قرآن
- - - ) آيات سجده
سجود
سجود نهادن پيشانى بر زمين .
سجود در لغت به معناى خضوع ، خم شدن و سر فرود آوردن آمده است . 1 برخى گفتهاند : سجود در اصطلاح شرع عبارت است از : نهادن پيشانى بر زمين يا آنچه از زمين مىرويد و خوردنى و پوشيدنى نيست . بنابر اين تعريف ، سجود در شرع ، معنايى ويژه پيدا كرده است و نتيجهء آن ثبوت حقيقت شرعى ( - - - ) حقيقت شرعى ) براى سجود خواهد بود . 2 بعضى علاوه بر پيشانى ، نهادن ساير اعضاى هفت گانه ( كف دو دست ، دو زانو و سر انگشتان بزرگ دو پا ) را بر زمين در تحقق مسماى سجود لازم دانستهاند . 3 در مقابل ، برخى ثبوت حقيقت شرعى در لفظ سجود را نپذيرفته و بر اين نظر كه نهادن مواضع هفتگانه ، حتى پيشانى بر زمين در تحقق مسماى سجود دخيل است ، اشكال كرده و گفتهاند : عرف ، حتى عرف متشرعه كسى را كه به جاى پيشانى ، صورت خود را بر زمين مىگذارد و يا پيشانى را بر فرش و مانند آن مىنهد ، سجده كننده به شمار مىآورد . 4 برخى ديگر گفتهاند : گذاشتن پيشانى بر زمين بارزترين مصداق سجود به معناى لغوى آن است و شارع مقدس تنها خصوصياتى را بدان افزوده و رعايت آنها را در سجود لازم دانسته است . 5
ثمرهء اختلاف ياد شده در جايى ظاهر مىشود كه شارع مقدس در آن جا به مطلق سجود - بدون بيان قيود و شرايط آن - امر كند ، مانند سجدهء تلاوت كه بنابر قول به ثبوت حقيقت شرعى براى واژهء سجود ، رعايت ويژگيها و شرايط شرعى آن در تحقق سجود شرعى لازم خواهدبود . 6