براى هدايت و ارشاد خلق ، مشروع و اطاعت همگان از آنان واجب است . همچنين است رياستهاى خاص ، همچون منصب قضاوت و يا امامت جمعه ، در صورتى كه شخصِ عهده دار آن از ديدگاه شرع مقدس ، اهليّت و شايستگى آن را داشته باشد . در غير اين صورت ، باطل و تصدى آن بر فرد حرام است . 2
حبّ و طلب رياست : در روايات متعدد از حبّ رياست و رياست طلبى نكوهش شده است . در حديثى ، موسى بن جعفر عليهما السّلام ، حبّ رياست را براى دين مسلمان زيان بارتر از گرگ درنده براى گوسفند مىداند . 3 امام صادق عليه السّلام نيز مىفرمايد : « كسى كه در پى رياست باشد هلاك مىشود » و در سخنى ديگر مىفرمايد : « كسى كه بدون شايستگى ادعاى رياست كند و كسى كه قصدش چنين باشد و ( حتى ) كسى كه آن را حديث نفس كند ، ملعون ( و مطرود از رحمت خدا ) است » . 4
البته مراد از رياست طلبى اى كه از آن نكوهش شده ، مطلوب بودن خود رياست و دوست داشتن آن به جهت برترى جويى بر ديگران و دستيابى به اغراض دنيوى چون ثروت اندوزى نامشروع و مانند آن است ؛ از اين رو ، كسى كه براى احقاق حق و ستيز با باطل در پى رياست باشد و شايستگى آن را نيز داشته باشد ، مشمول نكوهش نمىشود . 5
( - - - ) ائمه ) ( - - - ) ولايت ) ( - - - ) ولايت فقيه )
1 . تذكرة الفقهاء 4 / 305 ؛ مشرق الشمسين / 461 * 2 . مرآة العقول 10 / 118 - 120 * 3 . هداية الأمّة 5 / 551 * 4 . وسائل الشيعة 15 / 350 - 351 * 5 . مرآة العقول 10 / 118 - 119 ؛ النورالساطع 2 / 530 - 531 .
رياضت
رياضت ادب كردن نفس .
واژهء رياضت درلغت دربارهء حيوان به كار رفته و مراد از آن تأديب و تمرين و وادار كردن حيوان بر رفتار مورد نظر صاحبش و بازداشتن آن از حركات ناپسند مىباشد . رياضت نفس از همين معنا گرفته شده و مراد از آن تربيت و وادار ساختن نفس براطاعت از مولا و بازداشتن آن از سركشى در برابر دستور او و پيرو عقل شدن است . 1 از آن به مناسبت