در باب جهاد سخن گفتهاند .
رياضت و تهذيب نفس با شيوه و روشى كه در آيات و روايات توصيه شده ، افضل اعمال و برترين عبادت است كه از آن به جهاد اكبر تعبير شده است .
رياضت نفس با واداشتن آن بر حركت در صراط مستقيم ؛ يعنى عمل به اوامر و اجتناب از نواهى شارع مقدس در انديشه ، گفتار و رفتار و بازداشتن نفس از سركشى و عصيان در برابر اوامر و نواهى او تحقق مىيابد ( - - - ) تزكيه ) .
نتيجهء رياضت ، طهارت نفس از صفات ناپسندى همچون بخل ، حسد ، كبر ، حرص بر دنيا ، و آراسته شدن به صفات پسنديدهاى همچون جود ، شجاعت ، غيرت ، طمأنينه ، خضوع در برابر حق و فروتنى است .
رياضت نفس با شيوهاى غير مشروع ، از قبيل آنچه صوفيان انجام مىدهند ، بدعت و حرام است . 2
رهبانيت از رياضتهايى است كه در اسلام از آن نهى شده است ( - - - ) رهبانيت ) .
1 . مجمع البحرين ، واژهء « روض » * 2 . إرشاد السائل / 197 .
ريبه
رِيبه شك / بيم وقوع در حرام .
ريبه در لغت به معناى تهمت ، بدگمانى و شك آمده است ؛ از اين رو ، به افراد متهم و مشكوك اهل ريبه ( - - - ) اهل ريبه ) گويند . برخى لغويان ريبه را به شك توأم با خوف معنا كرده و گفتهاند : حقيقت ريبه تزلزل و اضطراب قلب است . 1
ريبه در كاربرد فقهى در مسئلهء نظر به نامحرم ، به خوف وقوع در حرام ، بيم فروافتادن در فتنه و به آنچه در ارتباط با نامحرم ، هنگام نظر به او در ذهن خطور مىكند از ميل به بوسيدن ، در آغوش گرفتن و مانند آن ، تفسير شده است . 2
از ريبه به معناى نخست در بابهاى طهارت ، طلاق و قضاء سخن گفتهاند .
طهارت : به زنى كه از نظر سنى اقتضاى قاعدگى دارد ليكن خون نمىبيند « مسترابه » گويند . وجه آن ، وجود ريبه ( شك و ترديد ) نسبت به وى در مسئلهء باردارى و غير آن است . مسترابه در مسئلهء طلاق و عدّه احكام خاصى دارد ( - - - ) مسترابه ) .