برخى ديگر ، ريا در جزء واجب را موجب بطلان همان جزء دانسته و گفتهاند : در صورت تدارك آن با اخلاص ، به شرط عدم استلزام محذورى ، مانند از بين رفتن موالات ( - - - ) موالات ) عبادت صحيح است . 6
ريا در مقدمات عبادت ، مانند رفتن به مسجد جهت گزاردن نماز و يا پس از عبادت و يا در اعمال خارج از ماهيّت عبادت ، مانند تحت الحنك انداختن در نماز ( - - - ) تحنيك ) موجب بطلان عبادت نيست ، مگر آنكه ريا - در صورت آخر - به ريا در نماز گزاردن با تحنّك برگردد ، كه در اين صورت موجب بطلان آن مىشود . 7
ريا در خصوصيات عمل - و نه اصل آن - مانند ريا در گزاردن نماز در مسجد يا اول وقت يا با جماعت نيز - بنابر قول برخى - موجب بطلان عبادت مىشود . برخى در بطلان عمل به آن اشكال كردهاند . 8
1 . التنقيح ( الطهارة ) 5 / 7 - 8 * 2 . جواهر الكلام 9 / 187 ؛ العروة الوثقى 1 / 409 * 3 . مستند الشيعة 2 / 66 ؛ التنقيح ( الطهارة ) 5 / 11 - 16 * 4 . جواهر الكلام 9 / 187 * 5 . العروة الوثقى 2 / 442 - 443 * 6 . 1 / 409 - 410 * 7 . 2 / 444 - 445 * 8 . جواهر الكلام 9 / 188 - 189 ؛ العروة الوثقى 2 / 443 .
رياست
رياست رهبرى و سرورى .
رياست عبارت است از شرف ، بزرگى و سرورى بر مردم . به بزرگ و سرور قوم يا ملّتى كه در امور خود به وى رجوع و از او اطاعت مىكنند » رئيس » گويند . از آن به مناسبت در باب صلات و جهاد نام بردهاند .
اقسام : رياست يا دنيوى است ؛ بدين معنا كه فردى با قهر و غلبه يا فريب دادن مردمى ، آنان را به فرمانبردارى از خود وامىدارد ، و يا الهى ؛ بدين معنا كه در پرتو اعطاى ولايت از جانب خداوند متعال ، بر مردم رياست پيدا مىكند . نوع دوم يا عام است كه همهء امور دنيايى و دينى مردم را دربرمىگيرد ، كه از آن به مقام امامت تعبير مىشود و خداوند متعال آن را به پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و امامان معصوم عليهم السّلام عطا كرده است ، 1 و يا خاص كه قلمرو آن برخى امور ، همچون قضاوت است .
حكم تكليفى : رياست اعطايى از سوى خداوند به خاصان و مقربان درگاه خويش ، همچون انبيا و اوصيا عليهم السّلام