تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 429

مساهمون:

ص٤٢٩
ديگرى مستند به اصل عدم باشد - مانند اينكه يكى از روى علم خبر از تطهير متنجس بدهد و ديگرى با استناد به استصحاب بقاى نجاست خبر از عدم تطهير بدهد - خبرى كه از روى علم داده شده مقدم بر خبر ديگر است . « 7 » حكم تعارض خبر دو صاحب يد - مانند لباس مشترك ميان دو نفر - حكم صورت پيشين است . « 8 » در صورت تعارض بيّنه با خبرِ صاحب يد ، بيّنه مقدم است . برخى ، تقديم بينه بر خبر صاحب يد را به موردى اختصاص داده‌اند كه بيّنه مستند به علم باشد نه اصل . « 9 »

خبر ثِقه

- - ) خبر واحد

خبرچينى

- - ) سخن‌چينى

خبر واحد

خبر واحد : مقابل خبر متواتر . خبر واحد خبرى را گويند كه از معصوم عليه السّلام نقل شده ، ليكن به حدّ تواتر ( - - ) تواتر ) نرسيده و در ذاتش - قطع نظر از قراين علمى - مفيد ظن به واقع است نه علم ؛ خواه راوى آن يك نفر باشد يا بيشتر . از آن در اصول فقه و نيز علم درايه بحث كرده‌اند . اقسام : خبر واحد نزد قدما تا عصر رجال شناس معروف ؛ سيد احمد بن طاووس ، استاد علامهء حلّى و ابن داوود حلّى به دو قسم معتبر و غير معتبر ( - - ) حديث معتبر ) تقسيم مىشد . سيد بن طاووس نخستين كسى است كه احاديث نقل شده از معصوم عليه السّلام را به چهار قسم صحيح ( - - ) حديث صحيح ) ،
هامش
( 7 ) العروة الوثقى 1 / 285 . ( 8 ) التنقيح ( الطهارة ) 4 / 284 . ( 9 ) العروة الوثقى 1 / 286 .