حين
حين : مدت زمان نامشخص .
عنوان ياد شده در باب نذر و قسم آمده است .
كسى كه نذر كرده حينى را روزه بگيرد ، بدون آنكه زمان مشخصى را قصد كند ، بايد شش ماه روزه بگيرد . « 1 » برخى ، حكم ياد شده را به غير مورد نذر نيز تسرى دادهاند ، مانند اينكه قسم بخورد تا حينى با كسى سخن نگويد يا سوگند ياد كند بدهى فلانى را تا حينى بدهد . در اين موارد نيز مدت « حين » شش ماه خواهد بود . « 2 » ليكن برخى ديگر آن را نپذيرفته و گفتهاند : اگر در اين گونه موارد مراد گوينده معلوم باشد ، طبق آن عمل مىشود و اگر معلوم نباشد مبهم خواهد بود . در نتيجه در صورت قسم خوردن بر پرداخت دين تا حينى ، زمان پرداخت تا قبل از وفات امتداد خواهد داشت . « 3 »
حيوان
حيوان : موجود زنده .
به هر موجود جاندار - اعم از انسان و غير انسان - حيوان اطلاق مىشود ؛ ليكن كاربرد رايج و عمومى آن ، موجود زندهء غير انسان است كه در اينجا همين معنا مورد نظر است . از اين عنوان در بيشتر بابهاى فقه سخن رفته و موضوع احكامى قرار گرفته است كه به كليّات آن اشاره مىشود .
اقسام : حيوانات به لحاظ نوع به دريايى و خشكى ، پرنده و غير پرنده ، داراى خون جهنده و غير جهنده و به
هامش
( 1 ) مسالك الافهام 11 / 350 - 351 ؛ جواهر الكلام 35 / 402 .
( 2 ) الإنتصار / 356 - 357 ؛ الخلاف 6 / 159 ؛ المبسوط 6 / 230 .
( 3 ) شرائع الاسلام 3 / 721 ؛ مسالك الافهام 11 / 285 .