خود حيوان است ؛ بنا براين ، تخم و شير حيوان نجس ، نجس و تخم و شير حيوان حرام گوشت ، حرام و حلال گوشت ، حلال است .
سؤر حيوان : سؤر حيوان نجس العين ، نجس و سؤر حيوان پاك ، حتى حرام گوشت و مسخ شده بنابر مشهور پاك است . خوردن سؤر حيوان حرام گوشت جز گربه مكروه است . همچنين بنابر مشهور خوردن سؤر حيواناتى كه گوشتشان مكروه است « 7 » ( - - ) سؤر ) .
ادرار و مدفوع : ادرار و مدفوع حيوان حلال گوشت ، مانند گاو و گوسفند و نيز بنابر مشهور حيوانى كه گوشتش مكروه است ، مانند اسب ، پاك « 8 » و ادرار و مدفوع حيوان حرام گوشتِ داراى خون جهنده نجس است . « 9 » در طهارت و نجاست ادرار و مدفوع پرندگان و حيوانات حرام گوشتى كه خون جهنده ندارند اختلاف است .
مشهور در پرندگان ، نجاست و در حيواناتى كه خون جهنده ندارند ، طهارت است . « 10 »
نفقه : نفقهء حيوان - اعم از حلال گوشت و حرام گوشت - بر مالك آن واجب است . مقدار آن بستگى به نياز حيوان دارد . در صورت خوددارى مالك از نفقه ، حاكم او را به يكى از سه امر مجبور مىكند : نفقه ، فروختن و كشتن . « 11 »
حقّ خيار : كسى كه حيوانى خريده است بنابر مشهور تا سه روز حق فسخ معامله را دارد ( - - ) خيار حيوان ) .
عاريهء حيوان : عاريه دادن حيوان داراى منفعت ، همچون گوسفند براى استفاده از شير آن - كه به آن مِنْحه ( - - ) منحه ) گفته مىشود - جايز است ؛ هرچند برخى در صدق عنوان عاريه بر آن اشكال كرده ( - - ) عاريه ) ، و آن را نوعى اباحه ( - - ) اباحه ) دانستهاند . « 12 »
شكار حيوان : شكار حيوان وحشى جايز است « 13 » ( - - ) صيد ) مگر حيوانات غير دريايى در حرم « 14 » ( - - ) حرم ) . اين حرمت براى محرم ( - - ) احرام ) مطلقاً ثابت است ؛ چه در حرم و چه خارج از حرم . « 15 » ملاك در تشخيص حيوان دريايى و خشكى در صورت مشتبه شدن ، محلّ تخم گذارى يا بچه زايى آن است . بنابر اين ، حيوانى كه دو زيستى است اگر تخم گذارى يا
هامش
( 7 ) العروة الوثقى 1 / 116 ؛ مستمسك العروة 1 / 268 - 272 .
( 8 ) التنقيح ( الطهارة ) 1 / 455 - 460 *
( 9 ) 445 .
( 10 ) 447 و 461 .
( 11 ) جواهر الكلام 31 / 394 - 396 .
( 12 ) 27 / 172 - 174 .
( 13 ) 36 / 7 - 8 .
( 14 ) 20 / 293 - 294 و 173 .
( 15 ) 18 / 286 .