در كلمات فقها ، حديث مقطوع گاه مرادف حديث منقطع به معناى اخص ( - - ) حديث منقطع ) آمده است . « 2 »
حديث مقطوع به معناى نامعلوم بودن اتصال اسناد آن به معصوم عليه السّلام و نيز به معناى مصطلح نزد عامّه اعتبار ندارد . حديث مقطوع به معناى ناشناخته بودن بعض راويان آن در صورت اتصال به معصوم عليه السّلام مصداق حديث ضعيف مىباشد ( - - ) حديث ضعيف ) .
( - - ) خبر واحد )
حديث مناهى
حديث مَناهى : حديثى معروف از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله .
حديث مناهى را امام صادق عليه السّلام از پدرانش از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله نقل كرده و مشتمل بر نهى از بسيارى اعمال و رفتارهاى ناشايست و نيز برخى معاملات است . برخى از آنچه در حديث ياد شده نهى شده ، مكروهاند ، مانند خوردن و آشاميدن در حال جنابت ، ادرار كردن زير درخت ميوه و مسواك كردن در حمام ؛ و برخى حرام ، مانند غيبت كردن و گوش فرادادن به آن ، نواختن آلات لهو ، از قبيل تار و طنبور .
بخشى ديگر از حديث شريف متضمن احكام وضعى ، همچون بطلان است ، مانند بيع ماليس عنده ( - - ) بيع ماليس عنده ) ، بيع حَبَل الحبله ( - - ) بيع حبل الحبله ) و بيع مُحاقله « 1 » ( - - ) بيع محاقله ) .
حديث منقطع
حديث منقطع : از اقسام خبر واحد .
حديث منقطع - اصطلاحى در علم درايه و - در دو معنا به كار رفته است ؛ يكى اعم و ديگر اخص .
حديث منقطع به معناى اعم عبارت است از حديثى كه اسناد آن تا معصوم عليه السّلام به گونهء متصل و پيوسته نباشد ؛ خواه انقطاع از ابتداى سند باشد يا از وسط و يا از آخر آن ، و خواه راوىِ افتاده يكى باشد يا بيشتر .
هامش
( 2 ) ذكرى الشيعة 1 / 48 ؛ المهذّب البارع 1 / 66 ؛ مدارك الاحكام 8 / 480 .
1 من لا يحضره الفقيه 4 / 3 - 18 .