تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 419

مساهمون:

ص٤١٩
مرجع ، قرعه است . هركدام كه قرعه به نامش درآمد سوگند ياد مىكند و مال به او داده مىشود و چنانچه از قسم امتناع ورزد ، ديگرى قسم مىخورد و مال به او داده مىشود و با امتناع هر دو از سوگند ، مال به تساوى ميانشان تقسيم مىگردد . « 11 »

تداوم

- - ) مداومت

تدبّر

- - ) تفكّر

تدبيح

تدبيح : كمان كردن پشت و فرو افكندن سر در حال ركوع / پهن كردن پشت و پايين انداختن سر در ركوع . تدبيح - كه در كلمات برخى فقها از آن به « تدبيخ » و « تصويب » نيز تعبير شده - در عبارات اندكى از فقها به كار رفته است . برخى هر سه واژه را به يك معنا دانسته‌اند ؛ ليكن برخى « تدبيح » را پهن كردن پشت و پايين انداختن سر و « تصويب » را مرادف آن و « تدبيخ » را به كمان كردن پشت و پايين انداختن سر تعريف كرده‌اند . اين عنوان در باب صلات آمده است . در ركوع مستحب است سر و پشت نمازگزار موازى و برابر يكديگر باشند و تدبيح به هر دو معنا مكروه است . « 1 »

تدبيخ

- - ) تدبيح

تدبير

تدبير : مشروط كردن آزادى برده به وفات مولا . تدبير ، از اسباب آزادى برده ( - - ) آزادى ) و عبارت است از اينكه مولا آزادى بردهء خود را به وفاتش مشروط كند ، مانند اينكه به برده‌اش بگويد : تو آزادى پس از وفات من . « 1 » چنين برده‌اى « مدبّر » ناميده مىشود .
هامش
( 11 ) . مستند الشيعة 17 / 404 - 411 ؛ جواهر الكلام 40 / 424 و 432 . 1 . الألفية و النفلية / 118 - 119 ؛ الإثنى عشرية / 68 - 69 ؛ التحفة السنية / 136 ؛ كشف الغطاء 3 / 199 . 1 . جواهر الكلام 34 / 194 - 195