( - - ) مخالف ) ، كفّار ( - - ) كفر ) و مستضعفان ( - - ) مستضعف ) .
اهل عدل
- - ) شيعه
اهل فضل
اهل فضل : صاحبان فضيلت و شرف در پرتو برخوردارى از خرد ، دانش و عمل صالح .
از آن به مناسبت در بابهاى طهارت ، صلات ، زكات و وكالت سخن گفته شده است .
استحباب قرار گرفتن اهل فضل در صف اول نماز جماعت « 1 » ، اختصاص سهم بيشتر به آنان از ميان مستحقان زكات « 2 » و گرفتن وكيل در منازعات براى اهل فضل « 3 » و كراهت نداشتن تكرار نماز ميّت در صورتى كه مرده ، از اهل فضل باشد « 4 » ، از احكام آن است .
در استحباب يا عدم جواز بيش از پنج تكبير در نماز ميّت ، در صورتى كه از اهل فضل باشد ، اختلاف است . « 5 »
تزيين قبر ، ساختن بنا بر آن و تجديد بناى آن مكروه است ، مگر آن كه ميّت اهل فضل و شرف باشد . « 6 »
اهل قبور
اهل قبور : مردگان خفته در خاك .
مراد مؤمنان از اهل قبور است . در باب طهارت مطرح شده است .
زيارت ( - - ) زيارت ) اهل قبور « 1 » بويژه معصومان عليهم السّلام « 2 » و اولياى الهى « 3 » مستحب مؤكّد است .
با وضو « 4 » و رو به قبله بودن هنگام زيارت ، سلام كردن بر مردگان به نحو مأثور ، قرائت قرآن به ويژه خواندن هفت بار سورهء قدر رو به قبله ، درخواست مغفرت و رحمت الهى براى آنان ، خواستن حاجت خويش از خداوند نزد قبر پدر و مادر ، و رفتن به زيارت در روزهاى جمعه قبل از طلوع خورشيد ، دوشنبه ، عصر پنجشنبه و صبح شنبه ، از آداب آن است . « 5 »
هامش
( 1 ) جواهر الكلام 13 / 264 .
( 2 ) 15 / 427 .
( 3 ) 27 / 392 .
( 4 ) 12 / 103 .
( 5 ) التنقيح ( الطهارة ) 9 / 70 - 71 .
( 6 ) منهاج الصالحين ( خويى ) 1 / 89 .
1 جواهر الكلام 4 / 321 .
2 20 / 79 - 80 .
3 103 .
4 العروة الوثقى 1 / 194 .
5 الحدائق الناضرة 4 / 170 ؛ وسائل الشيعة 7 / 415 و 3 / 223 .