مىتوان ابتداء به بردگى گرفت و به بردگى گرفتن غير كافر حربى به طور ابتدايى جايز نيست « 8 » ( - - ) بردگى ) .
اموال اهل حرب : مال كافر حربى مانند جان او بىحرمت است . بنابراين ، آنچه از اموال وى به دست مسلمانى افتد با قصد تملّك ، ملك گيرندهء آن مىشود ، ليكن بايد خمس آن را بپردازد . « 9 » البته اگر به صورت امانت در اختيار مسلمانى قرار گرفته ، ردّ آن بر وى واجب است . « 10 »
گرفتن ربا از حربى : بر مسلمان جايز است از كافر حربى ربا ( - - ) ربا ) بگيرد ، ولى ربا دادن مسلمان به حربى جايز نيست . « 11 »
فروش سلاح به اهل حرب : فروختن سلاح به كفّار حربى در حال جنگ با مسلمانان يا در غير حال جنگ به انگيزهء كمك و تقويت آنان ، حرام است . « 12 »
امان دادن به اهل حرب : مسلمان مىتواند به كافر حربى امان دهد . « 13 » پس از امان ، جان و مال او محترم است و تعرّض به آنها ، جايز نيست « 14 » ( - - ) امان ) .
صلح با حربى : قرارداد صلح و آتش بس با اهل حرب ، به هر نحو كه امام عليه السّلام صلاح بداند جايز است . « 15 »
در اين صورت ، جان و مال آنان محترم خواهد بود « 16 » ( - - ) آتش بس ) .
ادّعاى كتابى بودن : اگر حربى ادّعا كند كه از اهل كتاب است تا از او جزيه ( - - ) جزيه ) گرفته شود سخنش پذيرفته است و نياز به بيّنه ( - - ) بيّنه ) ندارد . « 17 »
اسلام حربى : كافر حربى كه در سرزمين كفر ، مسلمان شده ، در صورت چيره شدن مسلمانان بر آن سرزمين ، جان و اموال منقول وى مانند اثاثيه ، مركب ، طلا و نقره ، محفوظ و محترم است و تعرّض به آنها جايز نيست ، ليكن اموال غير منقولش مانند زمين و خانه ، غنيمت مسلمانان است . فرزندان نابالغ وى حتى جنين در رحم نيز همچون خود او محترم هستند ، ليكن فرزندان بالغ وى اگر پيش از اسارت ، مسلمان نشده باشند ، غنيمت مسلمان هستند .
بردهء كافر حربى كه پيش از مولاى خود در سرزمين كفر ، اسلام آورده و از
هامش
( 8 ) 34 / 89 .
( 9 ) 38 / 8 و 39 / 265 .
( 10 ) 27 / 124 - 125 .
( 11 ) 23 / 382 .
( 12 ) 22 / 28 .
( 13 ) 21 / 96 - 97 .
( 14 ) 103 .
( 15 ) 295 - 296 .
( 16 ) 313 .
( 17 ) 235 .