همچنين اعتقاد به امامت امامان معصوم عليهم السّلام موجب ايمان « 1 » ( - - ) ايمان ) و اعتقاد به خدا بودن آنان موجب غلوّ و كفر است ( - - ) غلات ) .
اثبات اسلام ، ايمان و غلوّ ، منوط به اظهار چنين عقايدى است . « 2 »
اثر اعتقاد در عمل : اعتقاد يا صحيح است يا فاسد ، و عمل يا مطابق اعتقاد انجام مىگيرد و يا مخالف آن . در صور ياد شده ، متناسب با احكام مختلف و شرايط گوناگون ، آثار وضعى از قبيل صحّت ، بطلان ، اجزاء و عدم اجزاء ( - - ) اجزاء ) مترتّب مىشود . براى مثال ، تيمّم كسى كه اعتقاد به ضرر داشتن آب براى خود دارد ، صحيح است ؛ حتى اگر پس از پايان وقت نماز ، معلوم شود آب ضررى نداشته است . نيز وضو و غسل كسى كه اعتقاد به عدم ضرر آب دارد ، صحيح است ؛ هر چند بعدا معلوم شود ضرر داشته است . وضو و غسل كسى كه با اعتقاد به ضرر آب وضو بگيرد يا غسل كند ، باطل است ؛ هر چند بعد خلاف آن ثابت شود . همچنين تيمّم كسى كه اعتقاد بر عدم ضرر آب دارد ، باطل است ؛ اگر چه بعد خلاف آن ثابت شود . « 3 »
اگر زكات مال را به كسى كه به اعتقاد او مؤمن يا فقير است ، داده باشد و بعد معلوم شود كه مؤمن يا فقير نبوده است ، در مجزى بودن آن اختلاف است . « 4 » كسى كه با اعتقاد به اين كه زكات بر او واجب شده ، زكات مالش را به فقيرى داده باشد و بعد معلوم شود واجب نبوده است ، در صورتى كه عين مالش باقى باشد ، مىتواند آن را بازپس گيرد . « 5 »
اعتكاف
اعتكاف : عبادتى مخصوص در مسجد .
به توقّف سه روز يا بيشتر در مسجد به قصد قربت و با شرايط مخصوص ، اعتكاف ، و به شخص به جا آورندهء اعتكاف ، معتكف گويند . اين عبادت در فقه داراى بابى مستقل به نام اعتكاف است .
هامش
( 1 ) جواهر الكلام 6 / 58 - 59 .
( 2 ) 4 / 80 .
( 3 ) مستمسك العروة 4 / 334 - 337 و مهذّب الاحكام 4 / 346 - 348 .
( 4 ) مهذّب الاحكام 11 / 191 و 222 .
( 5 ) 216 .