اعانت بر گناه
- - ) قاعدهء اعانت
اعتبار بانكى
اعتبار بانكى : اثر تعهّد بانك نسبت به پرداخت بهاى كالاى وارداتى يا صادراتى .
كسى كه مىخواهد كالايى را از كشور ديگرى وارد كند و يا به كشور ديگرى صادر نمايد ، بر اساس مقرّرات بين المللى در واردات و صادرات كالاهاى خارجى بايد در يكى از بانكهاى داخلى گشايش اعتبار كند .
بانك پس از گشايش اعتبار ، متعهّد مىگردد ضمن واريز مبلغ كالاى خريدارى شده به حساب صادر كننده ( فروشنده ) ، اسناد حمل آن را از وى گرفته ، تحويل گشايندهء اعتبار نمايد .
پس از اتمام معامله بين فروشنده و خريدار و دريافت فاكتور و پرداخت بخشى ( ده تا بيست درصد ) از بهاى كالاى سفارشى به بانك توسط خريدار ، بانك ، بهاى كالا را به حساب فروشنده واريز و اسناد آن را دريافت مىكند .
نوعى ديگر از اعتبار بانكى آن است كه فروشنده پيش از مذاكره و معامله با وارد كنندهء كالا ، فاكتور آن را با همهء مشخّصات به بانك مىفرستد و به بانك وكالت مىدهد كه اسناد را به خريدار احتمالى عرضه كند . در صورت تمايل طرف به خريد كالاى توصيف شده در فاكتور ، تقاضاى گشايش اعتبار مىكند .
بانك پس از دريافت ده يا بيست درصد بهاى كالا ، قرارداد معامله را با خريدار مىبندد و متعهّد مىگردد كه بهاى كالا را به فروشنده بپردازد و اسناد حمل آن را گرفته و به خريدار تحويل دهد .
البته در هر دو روش ، بانك پس از تحويل اسناد حمل كالا ، خريدار را در جريان آن قرار مىدهد . اگر خريدار باقى ماندهء بهاى كالا را به بانك بپردازد ،