عاريه دادن حيوان نر براى جفتگيرى جايز است « 2 » ، ليكن كسب كردن با آن مانند اجاره دادن حيوان بدين منظور ، مكروه است . « 3 »
اطعام
اطعام : غذا دادن .
از آن در بابهاى طهارت ، صوم ، حج ، جهاد ، تجارت ، نكاح ، كفّارات ، اطعمه و اشربه ، غصب و ارث سخن رفته است .
حكم : اطعام به لحاظ حكم بر دو گونه است :
1 . اطعام واجب : الف - اطعام فقرا در كفارات : كفّاره ( - - ) كفّاره ) سه گونه است : مرتّبه مانند كفّارهء ظهار ( - - ) ظهار ) ، مخيّره مانند كفّارهء شكستن عهد ( - - ) عهد ) و جمع مانند كفّارهء قتل عمدى مؤمن . اطعام فقرا از خصال كفّاره واجب است ، ليكن وجوب آن در قسم اول ، پس از ناتوانى از گرفتن روزه ، در قسم دوم ، تخييرى ( - - ) وجوب تخييرى ) و در قسم سوم ، تعيينى ( - - ) وجوب تعيينى ) است . « 1 »
ب - اطعام همسر : اطعام همسر در حدّ بر طرف شدن نياز او بر شوهر واجب است . مقدار آن بستگى به شئون خانوادگى و موقعيّت اجتماعى زن دارد . « 2 »
ج - اطعام اسير : اطعام اسير ، هر چند تصميم بر كشتن او باشد ، واجب است . « 3 »
د - اطعام مضطر : اطعام كسى كه بر اثر گرسنگى ، بيم تلف شدن او يا از كار افتادن عضوى يا يكى از قواى بدنىاش مانند بينايى و شنوايى مىرود ، واجب است « 4 » ( - - ) اضطرار ) .
2 . اطعام مستحب : اطعام مؤمن « 5 » ؛ اطعام به بازماندگان ميّت تا سه روز « 6 » ؛ اطعام در عروسى ، ولادت و ختنهء فرزند « 7 » ، و نيز هنگام عقيقه كردن براى او ( - - ) عقيقه ) به ده نفر مؤمن يا بيشتر « 8 » ؛ اطعام گوشت قربانى به فقرا « 9 » ( - - ) قربانى ) ؛ اطعام بعد از ساختن يا خريدن منزل ، پس از بازگشت از مكّه « 10 » و اطعام برده به شيرينى پس از خريدن او ، مستحب است . « 11 »
هامش
( 2 ) جواهر الكلام 27 / 172 .
( 3 ) 22 / 134 .
1 جواهر الكلام 33 / 169 - 178 .
2 31 / 331 .
3 21 / 130 - 131 .
4 36 / 432 - 433 .
5 وسائل الشيعة 24 / 306 .
6 جواهر الكلام 4 / 328 .
7 العروة الوثقى 2 / 798 .
8 جواهر الكلام 31 / 271 .
9 19 / 157 .
10 العروة الوثقى 2 / 798 .
11 جواهر الكلام 24 / 170 .