اشتمال صمّاء
اشتمال صمّاء : نوعى لباس پوشيدن .
نهادن لباس مانند عبا و چادر بر دو شانه و گرفتن دو طرف آن از جلو و گذراندن از زير بغل و نهادن بر يك شانه را اشتمال صمّاء مىگويند . « 1 »
از آن در باب صلات سخن رفته است .
تفسير ياد شده ، بنابر نظر مشهور است .
برخى از فقها ، همسو با لغويان ، آن را به پيچاندن خود به پارچهاى مانند عبا و چادر بدون نهادن بر شانه ، تفسير كردهاند .
عمل ياد شده - در نماز و غير نماز - كراهت دارد ؛ « 2 » خواه لباس ديگرى در زير عبا يا چادر پوشيده باشد و خواه نپوشيده باشد . « 3 »
اشتهاء
اشتهاء : ميل داشتن .
از آن به مناسبت در بابهاى طهارت ، نكاح و اطعمه و اشربه سخن رفته است .
خوردن غذا « 1 » و نوشيدن آب « 2 » بدون اشتها ، مكروه است . از آداب نوشيدن آب ، آن است كه آن را در سه مرحله بنوشد و پس از مرحلهء اول و دوم در حالى كه اشتها دارد ، حمد خدا گويد . « 3 » دست كشيدن از غذا در حالى كه هنوز اشتها دارد ، مستحب است . « 4 » از آداب عيادت بيمار ، نخوردن غذاى مورد اشتهاى بيمار نزد وى كه مضرّ به حال او است مىباشد . « 5 »
اشراف
اشراف : اشخاص داراى جايگاه اجتماعى برجسته به لحاظ رياست ، ثروت يا نسب .
اشراف گاه بر اشخاص داراى منزلت معنوى نيز اطلاق مىگردد ( - - ) اهل فضل ) .
از آن به مناسبت در بابهاى زكات ، وكالت ، نكاح و قضاء سخن رفته است .
از سهم زكات مؤلفة القلوب به دو نوع از اشراف داده مىشود ؛ نخست ، رؤساى قبائلى كه در اسلام استوارند و پرداخت
هامش
( 1 ) الحدائق الناضرة 7 / 125 .
( 2 ) جواهر الكلام 8 / 240 .
( 3 ) ذكرى الشيعة 3 / 62 .
1 جواهر الكلام 36 / 465 .
2 506 .
3 507 .
4 وسائل الشيعة 24 / 245 .
5 العروة الوثقى 1 / 373 .