تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 220

مساهمون:

ص٢٢٠
قطع و ابطال عبادت است مگر در موارد خاص كه دليل بر حرمت آن قائم شده باشد ( - - ) قاعدهء حرمت ابطال ) . اثر ابطال : بر ابطال گاه اثرى مترتّب است مانند ابطال نماز واجب روزانه كه اعاده يا قضا بر آن مترتّب مىگردد يا ابطال عمدى روزهء واجب ماه رمضان كه علاوه بر قضا ، كفّاره ( - - ) كفّاره ) نيز دارد . گاهى نيز بر ابطال اثرى مترتّب نمىگردد مانند ابطال روزة مستحبى . ( - - ) افساد )

ابطح

ابطح [ - محصّب ] : مكانى بين مكّه و منى . اين مكان امروزه جزء شهر مكّه است ، ميدان فعلى معابده و خيابان آن به سمت منى ، ابطح قديم است . از آن در باب حج سخن گفته شده است . حاجى پس از محرم شدن ( - - ) احرام ) براى اعمال حج در مكّه و اشراف بر ابطح ، مستحب است با صداى بلند تلبيه ( - - ) تلبيه ) بگويد . « 1 » حاجى در كوچ آخر از منى ( - - ) منى ) به مكّه ، مستحب است در ابطح توقفى كوتاه داشته باشد . « 2 » اين كار را « تحصيب » گويند ( - - ) تحصيب ) .

ابلاغ

ابلاغ : رساندن . ابلاغ يا رساندن خبر و پيام است كه از آن به اعلام ( - - ) اعلام ) تعبير مىشود و يا رساندن صدا به گوش كسى ، كه از آن به اسماع ( - - ) اسماع ) تعبير مىگردد . و يا رساندن چيزى به جايى يا كسى مانند استحباب رساندن نامهء رزمندگان « 1 » و مستحب بودن مبالغه در مضمضه ( - - ) مضمضه ) به رساندن آب به انتهاى گلو و رساندن آن به بالاى بينى در استنشاق « 2 » ( - - ) استنشاق ) . ( - - ) رساندن )
هامش
( 1 ) جواهر الكلام 18 / 282 . ( 2 ) 20 / 57 . 1 منتهى المطلب ( ق ) 2 / 995 . 2 نهاية الإحكام 1 / 56 .