تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دومين يادنامه علامه طباطبائى (فارسى) — صفحة 298

مساهمون:

ص٢٩٨

5 - بعد حديثى :

علاقهء استاد به حديث وصف‌ناپذير بود وى يادآور مىشد كه معارف اسلام در قرآن بيشتر در آيات مكى و احاديث خاندان رسالت است و براى همين كار يك دوره مجلدات بحار را ( جز مجلدات مربوط به احكام ) مطالعه و بررسى كرده و احاديث نخبه و پرمغز بحار را يادداشت نموده و در مولفات خود از آنها بهره مىگرفت و در عين تجليل از مرحوم علامه مجلسى نظريات مرحوم فيض را در تشريح احاديث ترجيح مىداد . براى علاقه‌اى كه به احاديث داشت نسخه وسائل خود را با نسخه مرحوم صاحب وسائل الشيعه به كمك جمعى مقابله و تصحيح نموده و نسخه حضرت استاد ، مصح‌ترين نسخه پس از نسخه صاحب وسائل مىباشد . و اخيرا كه مرحوم آقاى ربانى وسائل را تصحيح و چاپ نمودند ، نسخهء خود را از روى نسخهء استاد تصحيح و مقابله نموده بودند . از محاكماتى كه بر مكاتبات دو عارف زمان مرحوم سيد احمد كربلائى و مرحوم شيخ محمد حسين نگاشته است احاطه او بر مسائل عرفانى به خوبى روشن مىگردد و مكاتبه اين دو عارف پيرامون تفسير دو بيت شيخ عطار است كه مىگويد :
دائما او پادشاه مطلق است * در كمال عز خود مستغرق است او بسر نايد ز خود آنجا كه اوست * كى رسد عقل وجود آنجا كه اوست

6 - بعد رياضى و فلكى استاد علامه طباطبائى :

يكى از ابعاد مخفى و پنهانى استاد ، بعد رياضى و فلكى او بود . او به خوبى از رياضيات عالى آگاهى داشت و در حوزه علميه رساله « اكر » و شرح « چغمينى » و « تشريح الافلاك » تدريس مىكرد و از