« فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلا جُناحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما »
« 1 » : هركس خانه خدا را طواف كند بر او مانعى نيست كه ميان مروه و صفا سعى كند . شكى نيست كه سعى بين صفا و مروه از واجبات حج مىباشد . بنابراين جمله « لا جناح » هردو معنى را پذيراست ، و ما نبايد بدون مطالعه ديگر جوانب ، به « ظاهر » اين لفظ تمسك كنيم .
مزيت تفسير استاد در تفسير قرآن به قرآن ، يا آيه به آيه ، خلاصه نمىشود بلكه اين تفسير دو مزيت ديگر دارد كه در ديگر تفاسير كمتر به چشم مىخورد :
الف - استاد علامه طباطبائى پس از تفسير بخشى از آيات يك سوره ، به مناسبتهائى يك رشته بحثهاى مستقلى را مطرح مىكند كه مىتوان برخى را برداشتهاى خاص او از تفسير ناميد ، اين مرد بزرگ براى اينكه تفسير كلام الهى را با آراء و انديشههاى دانشمندان آميخته نسازد اينگونه بحثها را از تفسير آيات جدا كرده و تحت عناوين خاصى مانند « بحث فلسفى » ، « بحث اجتماعى » ، « بحث اخلاقى » و غيره مطرح كرده است . اينگونه جداسازى نشانهء غايت تقوا و پرهيزگارى اين مفسر بزرگ است كه مبادا برداشتهاى انديشمندان يا برداشتهاى خود او از قرآن ، تحميل بر كتاب خدا شود و ناخواسته مسأله « تفسير به رأى » پيش آيد .
روش اين مفسر بزرگ درس عظيمى است براى جوانانى كه با اندوختههاى كمى مىخواهند به تفسير قرآن بپردازند و پيش داورىهاى خود را بر قرآن تحميل نمايند و خواسته يا ناخواسته در گرداب « تفسير به رأى » كه پيامبر گرامى از آن ، ما را برحذر داشته است فرومىروند .
ب - خدمت دومى كه تفسير « الميزان » انجام داده است اينكه
هامش
( 1 ) - بقره / 158 .