البته هر خردمندى مىفهمد كه استدلال به اين روايتها چه اشكالات زيادى دارد .
آلوسى از اين جهت كه به اين روايتها استدلال ننموده كار نيكويى كرده است ؛ بلكه روش عبدالعزيز دهلوى را پيش گرفته و بر آن تكيه نموده است ، ولى تمامى گفتار دهلوى را نياورده و آخر آن را رها كرده است كه به زودى به آن اشاره خواهيم كرد .
آلوسى در اين باره گويد :
و بعضى از شيعيان آيه مودّت را در استدلال به امامت و سرورى على عليه السلام آوردهاند و گفتهاند : دوستى على عليه السلام لازم است و دوستى هر كس لازم باشد ، فرمان بردارى و پيروى از وى واجب مىشود و فرمان بردارى از هر كس لازم باشد ، مهترى و امامت او روشن است و در نتيجه على عليه السلام مهتر و سرور است .
البته اشكال اين گفتار از چند جهت بر كسى مخفى نيست :
نخست آن كه استدلال به آيه در ابتداى گفتارشان زمانى درست مىشود كه معناى آيه اين گونه باشد كه « از شما هيچ مزدى نمىخواهم مگر اين كه نزديكان و خاندان مرا دوست بداريد » و بيشتر علما بر خلاف اين معنا را گفتهاند و بعضى آن را بىاحترامى به ساحت پيامبر دانستهاند . زيرا بيشتر دنياداران خدمات و كارهايى انجام مىدهند
مهرورزى به اهل بيت (ع) از ديدگاه قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 226
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص٢٢٦