خويش را فرمان بريد » بس است . متن گفتار فخر رازى اين گونه است :
خداوند بلند مرتبه در اين آيه به پيروى از صاحبان امر به صورت قطعى و حتمى فرمان داده است و هر كس خداوند به صورت قطعى به پيروى او فرمان داده است ناگزير بايد از هر گونه اشتباه و خطايى پاك باشد ؛ زيرا اگر از اشتباه نگهداشته نباشد ، در صورت اشتباه و كار ناشايسته ، خداوند فرمان به پيروى او داده بود . پس همان فرمان خداوند به انجام اشتباه خواهد بود در حالى كه اشتباه همواره مورد منع و بازداشت مىباشد ، پس به اجتماع امر و نهى در يك مطلب و در يك جهت منجر مىشود كه ناممكن است .
پس روشن شد كه خداوند به پيروى از صاحبان امر به صورت قطعى و حتمى فرمان داده است و استوار گشت كه هر كس خداوند به صورت قطعى به پيروى از او فرمان داده است بايد پاك و ناآلوده از هر گونه اشتباه باشد و استوار گشت كه صاحبان امر در اين آيه به صورت قطعى معصوم ( ناآلوده و پاك ) هستند . « 1 » به همين مقدار براى گواه از گفتار فخر رازى بسنده مىنماييم ، اما صاحبان امرى كه فرمان داده شد تا از آنان پيروى كنيم چه كسانى
هامش
( 1 ) . تفسير رازى : 10 / 144 .