گفتهاند : روى سخن در آيه با كفرورزان است ؛ يعنى فرزندان و نسل مرا مواظبت نماييد كه همان قبيله قريش باشند .
در جواب مىگوييم : كفرورزان براى پيامبر هيچ مزدى را نمىپذيرند تا اين كه روى سخن قرار گيرند ، علاوه بر اين كه تمام روايتهاى مورد قبول همهء مسلمانان با هر دو جهت ناسازگار است ، پس در صحيح بخارى آمده است . . . . « 1 » سيد شبّر رحمه اللَّه در اين باره مىنويسد :
لزوم مهرورزى باعث لزوم پيروى و فرمان بردارى است ؛ زيرا مهرورزى فقط با پاكدامنى و ناآلودگى همه جانبه لازم مىآيد ؛ زيرا در صورت اشتباه از جانب آنان ، از مهرورزى به آنان بايد دورى شود .
همان گونه كه خداوند متعال مىفرمايد :
« لا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ اْلآخِرِ يُوادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ » ؛ « 2 »
هيچ گاه گروهى را كه به خداوند و روز قيامت باور دارند ، نمىيابى كه با دشمنان خداوند و پيامبرش دوستى داشته باشند .
هامش
( 1 ) . الصراط المستقيم : 1 / 188 .
( 2 ) . سوره مجادله : 58 / 22 .