صحيح بخارى و مسلم آمده با اين حديث تناقض دارد .
آن گاه مىنويسد : از ابن عباس درباره آيه مودّت پرسيدند . . . و پس از پاسخ ابن عباس مىنويسد : خداوند نفرمود : « إلّا المودّة للقربى » و نفرمود : « المودّة لذوى القربى » آن سان كه در آيه خمس فرموده است و از طرفى ، پيامبر اجر و پاداشى براى تبليغ رسالت پروردگار خويش از مردم نخواست ؛ بلكه اجر و پاداش او به عهده خداوند بود . از سوى ديگر ، واژه « القربى » با الف و لام تعريف آمده . پس بايد مراد از « قربى » نزد مخاطبان معلوم باشد .
ابن تيميّه مىافزايد : ما پيشتر گفتيم هنگامى كه اين آيه نازل شد ، نه حسن و نه حسين آفريده شده بودند و نه على با فاطمه ازدواج كرده بود ؛ بنابراين ، قربى و خويشاوندان مورد خطاب و شناخته شده پيامبر نمىتواند اينان باشند ؛ بر خلاف قربى و خويشاوندانى كه پيش روى پيامبر بودند و نزد مردم شناخته شده و معلوم بودند . « 1 »
آيه مودّت و شبهههاى ديگر
عالمان ديگرى از اهل سنّت نيز اشكالهايى پيرامون اين آيه مطرح كردهاند .
هامش
( 1 ) . همان : 7 / 95 - 103 .