برخى از راويانِ حديث ، از شيعيان غالى هستند ؛ گرچه محدّثان آنان را به راستگويى توصيف كردهاند . گمان قوى اين است كه راوى دروغ نگفته است ؛ بلكه فقط حديث را نقل به معنا كرده است ؛ چرا كه در متن حديث « اهل بيتى » آمده است . از اين رو شيعيان آنان را به چهار نفر مخصوص كردهاند . . . . اين معنايى كه ذكر شده مناسب شأن و مقام نبوّت نيست ؛ بلكه از شأن اهل دنيا است . همچنين اين روايت با آيات بسيارى منافات دارد ، آن جا كه مىفرمايد :
« قُلْ ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ إِنْ أَجْرِيَ إِلّا عَلَى اللَّهِ » ؛ « 1 »
بگو : هر گونه پاداشى كه از شما خواستم ، آن پاداش براى خودتان ، پاداش من فقط بر عهدهء خداست .
بنابراين ، اگر خاتم پيامبران خواهان اجر و پاداش بود ، لازم مىآمد كه جايگاه وى از ديگر پيامبران پايينتر باشد و اين بر خلاف اجماع مسلمانان است . « 2 » آن چه آورديم شبهاتى است كه از طرف بزرگان اهل سنت در اين باره مطرح شده است . اينك به ترتيب ، شبههها را پاسخ مىدهيم .
هامش
( 1 ) . سوره سبأ : آيه 47 .
( 2 ) . تحفة اثنا عشريه : 205 .