به نظر مىرسد متعصبترين اهل سنّت در مخالفت با اين آيه ، ابن تيميّه است . از اين رو ما ديدگاه او را پيش از همه مطرح مىنماييم .
وى در كتاب منهاج السنّه چنين مىنويسد :
در صحيح بخارى از سعيد بن جبير اين گونه آمده است : از ابن عباس درباره آيه مودّت سؤال شد كه منظور از مودّت قربى و نزديكان ، چه كسانى هستند ؟
من گفتم : منظور اين است كه نزديكان محمّد صلى اللَّه عليه وآله را دوست داشته باشيد .
ابن عباس گفت : در پاسخ شتاب كردى ! به راستى تيرهاى از قريش نبود مگر اين كه براى رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله در آنها پيوند خويشاوندى بود كه آن حضرت فرمودند : « مگر اين كه در خويشاوندى ميان من و خودتان به من مهرورزى نماييد » . « 1 » ابن تيميّه پس از نقل اين حديث مىنويسد : ابن عباس از بزرگان اهل بيت و داناترين آنها به تفسير قرآن بوده است و اين تفسير نيز از او درباره اين آيه شريفه ثابت شده است .
دليل بر اين مطلب ، اين است كه ابن عباس نگفت : « إلّا المودة لذوى القربى » ؛ بلكه گفت : « إلّا المودّة في القربى » ؛ مگر نمىدانى
هامش
( 1 ) . ر . ك : صفحه 26 و 27 از همين كتاب .