پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله در سخنى به حضرت على عليه السلام مىفرمايد :
اما ترضى أن تكون منّي بمنزلة هارون من موسى إلّاأنّه لا نبيّ بعدي ؛ « 1 »
آيا نمىخواهى كه جايگاه تو از من ، به مانند جايگاه هارون از موسى باشد مگر اين كه پيامبرى بعد از من نيست ؟
آن گاه امير مؤمنان على عليه السلام به قسمتى از ويژگىها و امتيازات معنوى خاندان پيامبر كه خداوند به آنها اختصاص داده است ، اشاره نموده و مىفرمايد :
وإنّي لمن قوم لا تأخذهم . . . ؛
و همانا من از گروهى هستم كه در راه خدا از هيچ سرزنش گرى نمىترسند .
آن حضرت در اين گفتار مقام و مرتبهاى را بر آنان بيان مىدارد كه
هامش
( 1 ) . اين همان حديث « منزلت » است كه همگان با تواتر آن را روايت نمودهاند و بر صحّت آن اتّفاق نظر دارند و تمامى صحيح نگاران ، مسند نويسان و صاحبان سنن و معجم و ديگر محدثان در تمامى سدههاى گذشته آن را با سند كامل آوردهاند و از قوىترين و استوارترين حجّتها بر امامت بلافاصله امير مؤمنان على عليه السلام بعد از پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله مىباشد . گفتنى است كه پژوهشى جداگانه در اين باره با عنوان نگاهى به حديث منزلت در ضمن سلسله پژوهشهاى اعتقادى چاپ شده است