تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اهل بيت (ع) در نهج البلاغه (فارسى) — صفحة 40

مساهمون:

ص٤٠
حضرت على عليه السلام در اين گفتار به همان معنا اشاره كردند و فرمودند : . . . علم الغيب الّذي لا يعلمه أحد إلّااللَّه ، و ما سوى ذلك فعلم علّمه اللَّه نبيّه فعلمنيه ، ودعالي بأن يعيه صدري وتَضطَمَّ عليه جوانحي ؛ . . . دانش نهانى و غيبى را كه فقط خداوند مىداند و به غير از آن ، تمام دانش‌هايى كه خداوند به پيامبر آموخت ، به من آموزش داد و از خداوند خواست تا سينهء من ، آن را تحمّل نمايد و دلم آن را در برگيرد و به خود بپذيرد . البته در اين زمينه روايات ديگرى نيز آمده است كه كلينى رحمه اللَّه برخى از آن‌ها را نقل كرده است . « 1 » واژه ديگرى كه در اين فراز به توضيح نياز دارد ، واژه « حكم » است . منظور از آن ، يا تمامى احكام شرعى يا قضاوت و داورى است . از تمامى ياران پيامبر صلى اللَّه عليه وآله به صورت متواتر و بسيار زياد روايت شده كه گفته‌اند : أقضانا علي ؛ « 2 » على از همه ما در قضاوت و داورى بالاتر است .
هامش
( 1 ) . الكافى : 1 / 256 ( 2 ) . الرياض النضره : 2 / 198 ، فتح البارى : 8 / 136 ، تاريخ الخلفاء : 115 ، الاستيعاب : 3 / 40 ، حلية الاولياء : 1 / 65 و منابع ديگر