هستند . به وسيلهء آنان پشت خميده اسلام استوار و ثابت و پابرجا گرديد و لرزش اركان در خطر افتاده آن از ميان رفت .
در اين عبارت تمامى ضميرها به خداوند ، يا به پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله بازگشت مىنمايد ، مگر ضمير واژگان « ظهره : پشت او » و « فرائصه :
اركان او » كه به دين اسلام برگشت مى نمايند .
منظور از « سرّ و راز » در اين گفتار ، دانشهايى است كه هيچ كس جز آنان نمىتواند آنها را فرا گيرد و كلمهء « امر » بدين معناست كه هر آن چه مردم براى دين و دنياى خود بدان نيازمندند ، پس امامان ، همان پشتيبان و پناه در آن دين هستند ، خداوند متعال مىفرمايد :
« يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللَّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ » ؛ « 1 »
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! از خداوند اطاعت كنيد و اطاعت كنيد پيامبر و اولى الأمر خود را .
امير مؤمنان على عليه السلام خود با استدلال به اين آيه كريمه در گفتارى كه خواهد آمد به اين معنا اشاره فرمودهاند .
سخن ديگر درباره « عيبة امره » است كه منظور از آن اين است كه امامان ، مخزن و ظرفهاى دانش الاهى هستند كه خداوند به پيامبر سپرد .
هامش
( 1 ) . سوره نساء : آيه 59