او به علم و آگاهى و ادب و تربيت الاهى رسيدهاند .
آن گاه حضرتش تأكيد مىكند كه تنها دارنده اين خصوصيات و ويژگىها خود اوست و هر علم و دانشى را كه پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله آموزش مى داد و اجازه آموختن آن را مىداد و هر خوى و خصلت نيكويى كه آن حضرت بر آن رفتار مىنمود ، به تمامى دريافت نموده و آموخته است ؛ تا آن جا كه شايستگى يافته تا آن چه را او مىشنود ، بشنود و آن چه را او مىبيند و دريافت مىدارد ، او نيز دريافت بدارد و ببيند و اگر پايان يافتن پيامبرى به حضرت محمد صلى اللَّه عليه وآله نبود ، همو پيامبر بعد از ايشان بود . از اين رو پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله مقام پيامبرى را جدا نموده و مىفرمايد :
إلّا أنّك لست بنبي ، ولكنّك لوزير ؛
مگر اين كه تو پيامبر نيستى و وزير و جايگزين من هستى .
اين سخن و الا رمز و اشارهاى به گفتار موسى عليه السلام است كه خداوند سخن او را حكايت مىكند كه به خدا عرضه داشت :
« وَاجْعَل لِّي وَزِيراً مِّنْ أَهْلِي * هَارُونَ أَخِي » ؛ « 1 »
و براى من در خاندانم وزير و دستيارى قرار بده ، همان هارون برادرم را .
هامش
( 1 ) . سوره طه : آيه 29