تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اهل بيت (ع) در نهج البلاغه (فارسى) — صفحة 35

مساهمون:

ص٣٥
لا يستكبرون ولا يعلون ، ولا يغلون ولا يفسدون ، قلوبهم في الجنان وأجسادهم في العمل ؛ « 1 » و من از مردمانى هستم كه در راه خدا سرزنشِ سرزنش گران و نكوهندگان آن‌ها را در برنمىگيرد ؛ همان‌هايى كه چهره‌هايشان چهره‌هاى راستگويان راست كردار است و گفتارشان گفتار نيكوكاران . آنان آبادگران و زنده داران شب و نشانه‌ها و راهنمايان روز و چنگ زنندگان در ريسمان خدا هستند . آنان همواره سنّت‌ها و روش‌هاى خداوند و پيامبرش را زنده نگه مىدارند و هيچ گاه گردن كشى و گناه نمىنمايند و برترى جويى ندارند ؛ نه خيانت كارند و نه تباه كار و نه فسادكار . دل‌هايشان در بهشت‌هاى برين و بدن‌هايشان سرگرم كار ( براى خداوند و جهان آخرت ) است .

پيشوايان بعد از پيامبر

در اين گفتار امير مؤمنان على عليه السلام بر نكتهء بسيار مهمّى تأكيد مىنمايد و مىفرمايد : كسى كه در تمامى كارها و مقام‌هاى پيامبرى جايگزين و جانشين مرتبه پيامبر صلى اللَّه عليه وآله است بايد والاترين كسانى باشد كه به وسيلهء
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه : 300 و 301