در عهدى كه با او دارد ، هنگامى كه او را به فرماندارى مصر برمىگزيند . . . او را به ترس از خدا فرمان مىدهد . . . .
پس اى مالك ! بدان من تو را به سوى شهرهايى فرستادم كه پيش از تو دولتهاى عادل يا ستمگرى بر آنها حكم راندند و مردم در كارهاى تو چنان مىنگرند كه تو در كارهاى حاكمان پيش از خود مىنگرى . . . مهربانى با مردم را پوشش دل خود قرار بده با همه دوست و مهربان باش .
هرگز مبادا چونان حيوان شكارى باشى كه خوردن آنها را غنيمت دانى ؛ زيرا مردم دو دستهاند :
دستهاى برادر دينى تواند .
و دسته ديگر همانند تو در آفرينش مىباشند . . . .
آداب پسنديدهاى را كه بزرگان اين امت به آن عمل كردهاند و ملت اسلام با آن پيوند خورده و رعيّت با آن اصلاح شده بر هم مزن و آدابى را كه به سنّتهاى خوب گذشته زيان وارد مىكند ، پديد نياور ، كه پاداش براى آورندهء سنّت و كيفر آن براى تو باشد كه آنها را درهم شكستى .
با دانشمندان زياد گفت و گو كن ، با حكيمان فراوان بحث كن ؛ امورى كه مايهء آبادانى و اصلاح شهرها بوده و چيزهايى كه پيش از تو
افكار ابن تيميه در بوته نقد (فارسى) — صفحة 125
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص١٢٥