به خاطر ناتوانى نمىتوانستند پيامبر را همراهى كنند و منافقان در مدينه ماندند .
در مدينه مؤمنان دلاورى نبودند تا همانند گذشته پيامبر كسى را بر آنان به عنوان جانشين خود قرار دهد . از طرفى آنان كه در مدينه مانده بودند ، جز ناتوانان ، كودكان و زنان نبودند ، از اين رو نيازى نبود كه پيامبر براى اينها شخص مهمّ و سرشناسى از اصحابش را جانشين قرار دهد ؛ بلكه اين جانشينى از تمامى جانشينىهايى كه معمولًا پيامبر انجام مىداد بىارزشتر بود ؛ يعنى جانشينى على در جريان تبوك حتى از جانشينى ابن ام مكتوم نيز بىارزشتر و كم اهميتتر است [ ! ! ] .
ابن تيميّه مىافزايد : علت جانشينى على در مدينه اين بود كه چون در آن شهر مردان زيادى از مؤمنان نيرومند نبودند تا نياز باشد كسى را بر آنان جانشين خود قرار دهد ، بنا بر اين هر كسى را كه پيامبر قبل از اين ماجرا به جاى خود در مدينه گمارده بود ، برتر از جانشينى على خواهد بود .
از همين رو على با گريه نزد پيامبر آمد و گفت : آيا مرا با زنان و كودكان مىگذارى ؟
پيامبر به او گفت : به خاطر امانتدارى تو را جانشين خود قرار دادم و هيچ گاه جانشينى پيامبر عيب و نقص نيست ، همانطور كه
نگاهى به حديث منزلت (فارسى) — صفحة 111
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص١١١