گروهى ديگر همچون : ابويوسف ، احمد بن حنبل و اسحاق گفتهاند : « آن كه قرائتش از همه بهتر است » .
آن گاه عينى از اين اشكال اين گونه جواب مىدهد : اين دو مطلب با هم متعارض نيستند ؛ زيرا به زحمت مىتوان يك قارى پيدا كرد كه فقيه نباشد .
وى در ادامه مىگويد : برخى از علما اين گونه پاسخ دادهاند :
انتخاب كسى كه قرائتش از همه بهتر است ، مربوط به امام جماعت صدر اسلام است . « 1 » ابن حجر عسقلانى نيز در اين زمينه اظهار نظر كرده است . وى در شرح صحيح بخارى مىگويد :
اين عنوان برگرفته از حديثى است كه مسلم از روايت ابومسعود انصارى - كه به صورت مرفوعه نقل كرده است - آورده است .
ابن ابى حاتم در كتاب علل از پدرش نقل مىكند كه شعبه در صحّت اين حديث توقّف مىكرد ؛ ولى اين حديث به طور خلاصه - طبق نظر بخارى - شايستگى استدلال دارد . از طرفى در اين حديث ، برخى كلمهء « اقرء » را به « افقه » تفسير كردهاند . يعنى كسى كه فقاهت او بهتر است
هامش
( 1 ) . عمدة القارى : 5 / 203 .