شيعه و كسانى كه با ولايت اهل بيت عليهم السلام و معرفت آنان سر و كارى ندارند ، در قرنهاى دوم و سوم ، اين مطالب را نقل كردهاند .
در كتاب كامل الزيارات كه از كتابهاى شيعيان است ، اين گونه آمده است كه امام حسين عليه السلام فرمود :
لأن اقتلَ بيني و بين الحرم باع ، أحبُّ إليّ من أن اقتل وبيني وبينه شبرٌ ، ولأن أقتل بالطّف أحبُّ إليّ من أن اقتل بالحرم ؛ « 1 »
اگر كشته شوم در حالى كه فاصه من تا حرم يك وجب باشد بهتر است و نيز اگر در سرزمين طف خونم ريخته شود بهتر است از اين كه در حرم كشته شوم .
آن حضرت پس از حركت از مكّه مكرمه نيز ، سخنانى در اين باره و در پاسخ فردى كه در ميان راه با آن بزرگوار ملاقات كرد و مىخواست مانع حركت آن حضرت شود بيان كرده و فرمودند :
لا يخفى عليّ شيءٌ ممّا ذكرت ، ولكنّي صابر ومحتسبٌ إلى أن يقضي اللَّه أمراً كان مفعولًا ؛ « 2 »
آن چه تو ذكر كردى بر من مخفى نيست ، ولى من شكيبايى مىورزم و . . . .
حقيقت حال نامه نگاران
از ديگر مطالبى كه حضرت سيّدالشهداء عليه السلام در ميان راه متذكّر مىشدند اين بود : آنان كه براى من نامه نوشتهاند ، خودشان مرا به قتل خواهند رساند . حضرتش در سخنى فرمودند :
هامش
( 1 ) . كامل الزيارات : 151 ، حديث 182 ؛ بحار الانوار : 45 / 85 ، حديث 16 .
( 2 ) . الفصول المهمّه : 2 / 808 ( فصل فى ذكر مخرجه عليه السلام الى العراق ) .