« اهل بيت » در كتاب و سنّت به گونهاى اصطلاح شده كه گويى لقب ، عنوان و - به قول امروزىها - تابلويى براى پيامبر خدا ، امير مؤمنان على مرتضى ، صدّيقه طاهره فاطمه زهرا و ائمّه عليهم السلام شده است . خود پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله و امير مؤمنان على عليه السلام از اهل بيت هستند . البتّه اين بحث در جايگاه خود به تفصيل بيان شده است .
از جمله موارد طرح مقصود از عنوان « اهل بيت » تفسير آيهء تطهير است ، آن جا كه خداوند متعال مىفرمايد :
« إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِب عَنكمُ الرِّجْس أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطهِّرَكمْ تَطهِيراً » ؛ « 1 »
خداوند فقط مىخواهد هر گونه پليدى را از شما اهل بيت دور كند و شما را به طور كامل پاك سازد .
ما به طور مفصّل اين مطلب را در ذيل آيه بحث كردهايم . « 2 » اين جا نيز جاى بحث است كه مراد از « اهل بيت » كيست ؟ آيا آن گونه كه بعضى از سنّىها نوشتهاند معناى لغوى مراد است ؛ يعنى كسانى كه در آن خانه زندگى مىكنند تا شامل زنان ، كنيزها و غلامها نيز شود ؟ يا مراد از اهل بيت چيز ديگرى است ؟
منظور از « اهل بيت » در آيهء مباركه معناى لغوى نيست . قرآن كريم درباره حضرت موسى عليه السلام مىفرمايد :
« وَسارَ بِأَهْلِهِ » ؛ « 3 »
و همراه خانوادهاش حركت كرد .
معلوم است كه فقط عيالش همراهش بوده است و ديگر كسى نبوده ، پس معناى
هامش
( 1 ) . سورهء احزاب ( 33 ) : آيهء 33 .
( 2 ) . ر . ك : نفحات الازهار : 20 / 73 ، آيه تطهير .
( 3 ) . سورهء قصص ( 28 ) : آيهء 29 .