بنابراين نام موسى بن عمران نخعى به عنوان يكى از محدّثان و راويان شيعه به طور فراوان در كتابهاى ما ذكر شده است . اين نخستين جهت توثيق اين راوى .
جهت دوم . موسى بن عمران از رجال كتاب كامل الزيارات است . شيخ بزرگوار ابن قولويه رحمه اللَّه در مقدّمهء كتاب خود مىنويسد : رواياتى كه در اين كتاب مىآورم همه از مشايخ ثقات هستند . از همين رو ، آقاى خويى رحمه اللَّه به وثاقت همهء رجال كتاب كامل الزيارات قائل شد و بنابر آن در موارد بسيارى فتوا داد . برخى از اساتيد ما نيز به پيروى از آقاى خويى رحمه اللَّه همين مبنا را قائل شدند .
البته آقاى خويى در اواخر ايام زندگىاش از اين مبنا دست برداشت و نظرش عوض شد كه منظور از مشايخ ثقات ، مشايخ و اساتيد بلا واسطه ابن قولويه رحمه اللَّه هستند ، نه رجال ديگر كتاب .
بنابراين ، موضوعى كه بايستى بررسى كرد اين است كه آيا ابن قولويه رحمه اللَّه فقط مشايخ خود ، يا همهء رجال كتاب را توثيق كرده است ؟
اگر پس از بررسى اين گونه نظر بدهيم كه عبارت ابن قولويه رحمه اللَّه در توثيق همه رجال ظهور دارد ، جهت دوم توثيق موسى بن عمران - عبداللَّه - نخعى خواهد شد .
جهت سوم . در پژوهشى ديگر در كتاب من لا يحضره الفقيه ، به توثيق ديگرى براى موسى بن عمران دست يافتم . شيخ صدوق رحمه اللَّه در كتاب الوصيّة پس از نقل رواياتى مىنويسد :
وقد أخرجت الأخبار المسندة الصحيحة في هذا المعنى في كتاب « كمال الدين و تمام النعمة » ؛ « 1 »
در اين معنا ، در كتاب كمال الدين و تمام النعمة احاديث مسند « 2 » صحيح آوردهام .
هامش
( 1 ) . من لا يحضره الفقيه : 4 / 180 ، حديث 5408 .
( 2 ) . حديث مسند ، حديثى است كه راويان آن از اول تا آخر مذكور بوده باشند .